الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
13
نيايش در عرفات (فارسى)
او كسى را مىخواهد كه در هر حال صداى او را بشنود و دَرِ خانهاش هميشه به روى او باز باشد و از حاجات او آگاه باشد و در هنگام بلا و سختى به او پناه ببرد و به او اميدوار باشد و از همهء حالات و از راز دلش مطلع باشد و چيزى بر او مكتوم و مخفى نباشد و از عجز وناتوانى منزّه و مبرّا باشد . چنان كه قرآن مجيد مىفرمايد : « يَعْلَمُ ما يَلِجُ فِى الْارْضِ وَما يَخرُجُ مِنها و ما يَنزِلُ مِنَ السَّماءِ وَما يَعرُجُ فيها وَهُوَ مَعَكُمْ ايْنَ ماكُنتُمْ واللَّه بما تَعْمَلونَ بصيرٌ » « 1 » . « خدا مىداند آنچه به درون زمين مىرود و آنچه از آن خارج مىشود و آنچه از آسمان نازل مىگردد و آنچه در آسمان عروج مىكند . و او با شماست هرجا كه باشيد و او به آنچه مىكنيد بينا و آگاه است » . دعا ، وجدانهاى تاريك را روشن و اشخاص خسته را از خستگى بيرون مىآورد و نشاط آنها را تازه مىكند و از تسلط يأس و افكار تشويش آميز و خطرناك بر انسان جلوگيرى مىنمايد . و در هنگام مصائب ، تسلّى بخش او مىشود . و در مواقف عظيم و هراسانگيز كه شخص به ايستادگى ، مقاومت ، تحمل ، بردبارى و استوارى نياز دارد ، دعا همهء اينها را به او مىدهد . هيچ ماده و سرمايهاى نمىتواند به قدر دعا به انسان كمك و يارى كند .
--> ( 1 ) - سورهء حديد ، آيهء 4 .