مترنم مىشود كه : آن را كه بود سابقه لطف خداوند * گو انجم افلاك مكن كارگزارى طوبى كه خورد آب زسرچشمهء كوثر * فارغ بود از تربيت بادبهارى لذا مىگويد : « صانع وجهاً واحداً يكفك الوجوه ؛ بساز با وجه و درگاه يگانه و يكتا ، تا او تو را از همهء درها و روها كفايت كند » . منتظر اين و آن مباش كه ايزد * كار تو بى رنج انتظار بسازد طاعت او را تو بنده‌وار بسر بر * تا همه كارت خداىوار بسازد فضيلت يقين پس از دعا و طلب غناى نفس ، امام - عليه السلام - از خدا مىخواهد كه در قلب او يقين قرار دهد . البته چنان كه اشاره شد سيدالشهدا - عليه السلام - رهبر و سيد ارباب يقين و غناى نفس و خلوص در عمل است و چنان اين صفات و مقامات و منازل در كربلا و روز عاشورا از آن حضرت جلوه كرد كه عاليتر و والاتر از آن قابل تصور نيست . در مثل آن مشهد عظيم با چنان يقين استوار بود كه توانست با روحى سرشار از اطمينان و اعتماد به خدا از آن همه شدايد و مصيبتها و داغ جوانان و عزيزان ، استقبال نمايد و ذرّه‌اى در اراده و تصميمش خلل راه نيابد كه موجب حيرت و تعجب دشمنان شده