الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني

419

الهيات در نهج البلاغه (فارسى)

مىنشست ، و كفشش را با دست خود پينه مىزد ، و رختش را خود وصله مىكرد ، و بر الاغ برهنه سوار مىشد ، و ديگرى را بر ترك خود سوار مىكرد . [ وقتى ] پرده‌اى بر درِ خانهء او آويزان بود كه تصويرهايى بر آن بود ، پس به يكى از همسران خود فرمود : آن را از نظر من پنهان كن ، كه هرگاه بدان نظر مىكنم دنيا و زينتهاى آن را فراياد مىآورم . در خطبهء 147 مىفرمايد : فَبَعَثَ اللَّهُ مُحَمَّداً صَلَّى اللَّهُ عَلَيهِ وَ آلِه بِالحَقِّ لِيُخرِجَ عِبادَهُ مِن عِبادَةِ الأَوثانِ إِلى عِبادَتِه ، وَ مِن طاعَةِ الشَّيطانِ إِلى طاعَتِه ، بِقُرآنٍ قَد بَيَّنَهُ وَ أَحكَمَهُ لِيَعلَمَ العِبادُ رَبَّهُم إِذ جَهِلوهُ ، وَ لِيُقِرُّوا بِه بَعدَ إِذ جَحَدوهُ ، وَ لِيُثبِتوهُ بَعدَ إِذ أَنكَروهُ . فَتَجَلّى لَهُم سُبحانَهُ في كِتابِه مِن غَيرِ أَن يَكونوا رَأَوهُ بِما أَراهُم مِن قُدرَتِه ، وَ خَوَّفَهُم مِن سَطوَتِه . خداوند محمّد صلى الله عليه و آله را به حق برانگيخت تا بيرون آورد بندگانش را از پرستش بتها به سوى پرستش خود ، و از طاعت شيطان به سوى طاعت خود ، با قرآنى كه آن را مبين و محكم گرداند تا بندگان بشناسند پروردگار خود را وقتى كه به او جاهل بودند ، و به او اقرار نمايند بعد از آنكه نفىاش نمودند ، و او را اثبات كنند بعد از آنكه انكارش مىكردند . پس تجلّى كرد بر ايشان خداى سبحان در كتابش بدون اينكه ببينند او را به آنچه ارائه داد به ايشان از توانايى خود ، و ترسانيد ايشان را از خشم و سطوت خود . در خطبهء 157 مىفرمايد : أَرسَلَهُ عَلى حينِ فَترَةٍ مِنَ الرُّسُلِ ، وَ طولِ هَجعَةٍ مِنَ الأُمَمِ ، وَ انتِقاضٍ مِنَ المُبرَمِ . فَجاءَهُم بِتَصديقِ الَّذي بَينَ يَدَيهِ ، وَ النّورِ