المُقتَدى بِه ، ذلِكَ القُرآنُ . فَاستَنطِقوهُ ، وَ لَن يَنطِقَ وَ لكِن أُخبِرُكُم عَنهُ . أَلا إِنَّ فيهِ عِلمَ ما يَأتي ، وَ الحَديثَ عَنِ الماضي ، وَ دَواءَ دائِكُم ، وَ نَظمَ ما بَينَكُم . فرستاد خدا او ( پيامبر ) را در زمان [ قطع شدن وحى و ] مبعوث نشدن پيامبران ( يعنى پس از آنكه مدّتى گذشت و وحى نازل نشد و پيامبرى مبعوث نگرديد آن حضرت مبعوث شد ) ، و طولانى شدن خواب غفلت امّتها ، و شكسته شدن محكم ( آنچه پيامبران آن را محكم و استوار گردانيده بودند ) . پس آورد ايشان را گواهى و تصديق آنچه پيش از او بود ( مثل تورات و انجيل و زبور ) ، و نورى كه بدان اقتدا [ و از آن تبعيّت ] مىشود ، و آن قرآن است ( كه هم تصديق پيامبران و كتابهاى آسمانى پيش از خود است و هم نور و روشنىبخش و مقتدا ) . پس ، از او طلب نطق و سخن كنيد ، و همانا كه هرگز سخن نگويد لكن من شما را خبر مىدهم از آن [ كه عدل قرآن و مبيِّن آنم ] . آگاه باشيد ! در قرآن است علمِ آينده ، و خبر از گذشته ، و دواى درد شما ، و نظام امور زندگيتان . در خطبهء 160 مىفرمايد : ابتَعَثَهُ بِالنّورِ المُضيءِ ، وَ البُرهانِ الجَلِيِّ ، وَ المِنهاجِ البادي ، وَ الكِتابِ الهادي . أُسرَتُهُ خَيرُ أُسرَةٍ ، وَ شَجَرَتُهُ خَيرُ شَجَرَةٍ : أَغصانُها مُعتَدِلَةٌ ، وَ ثِمارُها مُتَهَدِّلَةٌ . مَولِدُهُ بِمَكَّةَ ، وَ هِجرَتُهُ بِطَيبَةَ . عَلا بِها ذِكرُهُ ، وَ امتَدَّ مِنها صَوتُهُ . أَرسَلَهُ بِحُجَّةٍ كافِيَةٍ ، وَ مَوعِظَةٍ شافِيَةٍ ، وَ دَعوَةٍ مُتَلافِيَةٍ . أَظهَرَ بِهِ الشَّرائِعَ المَجهولَةَ ، وَ قَمَعَ بِهِ البِدَعَ المَدخولَةَ ، وَ بَيَّنَ بِهِ الأَحكامَ المَفصولَةَ . مبعوث فرمود او را با نور روشن‌كننده ، و دليل آشكار ، و راه واضح ، و كتاب هدايت‌كننده . قبيله و خانوادهء آن حضرت بهترين قبيله و خانواده‌هاست ، و