هم از ياد آن حضرت لذّت مىبريم و ضمير خود را روشن مىسازيم و قلوبمان را جلا مىدهيم . لذا براى موفّقيت خويش از نام بردن آن حضرت و صلواتْ فرستادن بر او و توصيف و تعظيم او در هر فرصت و هر مناسبت خوددارى نمىكنيم . امّا در اين فصل قصد داريم مدح پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله را از زبان گوهرافشان امام بشنويم ، و اوصاف نبى را از ولىّ فرا بگيريم ، چرا كه پيغمبرشناس و اسلام‌شناس و قرآن‌شناسى آگاه‌تر و داناتر از على عليه السلام نداريم ، و هيچ كس به حقيقت نمىتواند پيغمبر را مانند او توصيف نمايد . هرچه على عليه السلام بفرمايد ، متن واقع و عين حقيقت است زيرا حضرتش نمايش و جلوهء وجود پيغمبر و آيينهء تمام‌نماى كمال او و دين او و قرآن او و برادر او و وصىّ او و خليفه و جانشين او و وارث او و باب مدينهء علم او و محبوب‌ترين خلق بعد از اوست . « 1 » در خطبهء اوّل مىفرمايد : إِلى أَن بَعَثَ اللَّهُ سُبحانَهُ مُحَمَّداً صَلَّى اللَّهُ عَلَيهِ وَ آلِه لِإِنجازِ عِدَتِه ، وَ تَمامِ نُبُوَّتِه ، مَأخوذاً عَلَى النَّبِيّينَ ميثاقُهُ ، مَشهورَةً سِماتُهُ ، كَريماً ميلادُهُ ، وَ أَهلُ الأَرضِ يَومَئِذٍ مِلَلٌ مُتَفَرِّقَةٌ وَ أَهواءٌ مُنتَشِرَةٌ وَ طَرائِقُ مُتَشَتِّتَةٌ . بَينَ مُشَبِّهٍ لِلَّهِ بِخَلقِه ، أَو مُلحِدٍ فِي اسمِه ، أَو مُشيرٍ إِلى غَيرِه . فَهَداهُم بِه مِنَ الضَّلالَةِ ، وَ أَنقَذَهُم بِمَكانِه مِنَ الجَهالَةِ .

--> ( 1 ) . در حديث است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله به على عليه السلام خطاب فرمود : « يا على ! خدا را نشناخت كسى مگر من و تو ، و نشناخت مرا كسى مگر خدا و تو ، و نشناخت تو را كسى مگر خدا و من » ( شفاءالصّدور ، ص 213 ) .