أَيُّكُم أَحسَنُ عَمَلًا . « 1 » چشمان خود را بيدار نگه داريد [ به شب‌زنده‌دارى و نماز و دعا در شب ] ، و شكمهاى خود را تهى سازيد [ به روزه و پرهيز از پرخورى ] ، و قدمهاى خود را [ در راه خيرات ] برداريد ، و اموال خود را [ در راه خدا ] انفاق كنيد ، و از بدنهاى خود بگيريد و آن را بر جانهاى خود ببخشيد و در اين كار بخل نورزيد ( يعنى از آنچه موجب ضعف جسم و كم شدن هيكل مادّىِ شما مىشود اگر موجب قوّت روح و خودىِ خودتان و معنوياتتان مىشود دريغ نورزيد و جسم را فداى حقيقت ، و مادّه را فداى روحانيّت نماييد ) ، كه به تحقيق خداى سبحان مىفرمايد : « اگر خدا را يارى كنيد خدا شما را يارى مىكند و قدمهايتان را ثابت و برجا مىدارد » ، و فرمود : « كيست آنكه قرض دهد خدا را قرض‌دادنى نيكو ، پس زياده گردانَد آن را براى او ، و مر او راست اجر باكرامت » . پس خدا از شما يارى نخواست از جهت ذلّت [ و نياز ] ، و قرض نخواست از جهت قلّت و كمى ، در حالى كه براى اوست و از اوست جنود آسمانها و زمين ، و اوست نيرومند و دانا ؛ و از شما وام طلبيد ، در حالى كه خزينه‌هاى آسمانها و زمين از آنِ اوست ، و اوست بىنياز و ستوده ؛ و اين است و جز اين نيست كه [ از اين پيشنهادها و اوامر و دستورها و يارى خواستن و قرض طلبيدن ] خواسته است تا شما را بيازمايد كه كدام يك نيكوكارتريد . در خطبهء 199 مىفرمايد : أَيُّهَا النّاسُ ! إِنَّما يَجمَعُ النّاسَ الرِّضا وَ السُّخطُ ، وَ إِنَّما عَقَرَ ناقَةَ ثَمودَ رَجُلٌ واحِدٌ ، فَعَمَّهُمُ اللَّهُ بِالعَذابِ لَمّا عَمّوهُ بِالرِّضا . فَقالَ سُبحانَهُ : « فَعَقَروها فَأَصبَحوا نادِمينَ » « 2 » . فَما كانَ إِلّا أَن خارَت

--> ( 1 ) . اين بيانات شريفه با سنن الهى در تشريع نيز مناسب است كه در بعضى از فصول آينده مذكور خواهد شد . ان شاء اللَّه تعالى . ( 2 ) . شعراء ( 26 ) آيهء 158 .