فصل چهاردهم : سنن تكوينىِ الهى در نهج‌البلاغه بحث از سنن تكوينىِ الهى و بعضى از مباحثى كه در آينده خواهيم داشت ، بدان سبب كه بحث از افعال الهى و نظام الهى است و با عدل و علم و صفات ديگر حق ارتباط دارد ، از مباحث الهيّات است . از اين جهت تا حدودى اين مباحث را در اين كتاب مطرح مىكنيم . اين بحثى كه در اين فصل داريم ، از مباحث بسيار غامض و دقيق و پيچيده و عميق و دامنه‌دارى است كه جز كسانى كه عالِم به علم‌الكتاب هستند ، ديگران از عهدهء اداى حقّ آن برنمىآيند . لذا فقط در اينجا اشاره‌اى مىكنيم كه در قرآن مجيد و نهج‌البلاغه اين بحث آمده و سنن خدا در پيدايش مخلوقات و نظاماتى كه برقرار مىباشد بيان شده است و در اين زمينه آيات بسيار است . در خلقت ملائكه ، انسان ، حيوان ، نباتات ، جمادات ، خورشيد ، ماه ، زمين ، نجوم ، كواكب ، سحاب ، باران ، دريا ، رياح و . . . آياتى كه سنن الهى را در خلقت و عالم خلقت متعرّض شده و متضمّن عالىترين مطالب عميق علمى در رشته‌هاى مختلف مىباشد بسيار است . در نهج‌البلاغه نيز اين