اين مباحث و ردّ ايرادات مىشوند و ديگران را هم به آن سرگرم مىسازند و در داخل اجتماع مسلمين دسته‌ها و فرقه‌ها ايجاد مىكنند كه هر روز بر تعداد آنها افزوده مىگردد و در نتيجه مردم از توجّه به مسائل اصيل دينى و عمل به تعاليم اسلامى كه موجب سعادت دنيا و آخرت و ترقّى در امور حياتى و اجتماعى و علم و صنعت است باز مىمانند ، و آنچه بايد در درجهء دوم و سوم مطرح شود و بلكه اصلًا طرح آن براى كمال و سعادت انسانى تأثيرى ندارد و بايد مسكوت‌ٌعنه بماند ، در درجهء اوّل قرار مىگيرد و برعكس ، مطالب درجهء اوّل به درجهء دوم و سوم تنزّل مىيابد و يا به كلّى از معرض توجّه و انديشه خارج مىشود و بالأخره مسلمانان كه بايد ملّت نمونه و امّت پيشرو و پيشاهنگ باشند ، عقب‌مانده و فقير و پريشان و بىعلم بار مىآيند و خطر سير قهقرايى و ارتجاع و ارتداد و بازگشت به دورهء جاهليّت برايشان پيش مىآيد ؛ و ثانياً عقايد مسلمانان از سير صحيح و واقع منحرف ، و گمراهيها و بدعتها زياد خواهد شد و تفرقه و پراكندگى پيكر جامعهء مسلمانان را ضعيف و بيمار خواهد ساخت . لذا آن حضرت براى كنترل اين اختلافات و جلوگيرى از گرم شدن بازار بحث و جدل‌هاى بىفايده و مباحثاتى كه ورود در آنها از نظر عقايد دينى لزوم و ضرورتى ندارد ، و براى حفظ و بقاى نظام سياسى اسلام و نيز وجود مرجع صالحى در بين امّت جهت تفسير و شرح اصطلاحات و الفاظ دينى ، و مقاصد و معارف الهىِ قرآن و سنّت و تبليغ صحيح آن در ميان آيندگان ، تمسّك به ثقلين ( قرآن و عترت ) را در احاديث متواتره به امّت پيشنهاد داد و به طور صريح و با كمال تأكيد ، تمسّك و مراجعه به ثقلين را بر همه واجب گردانيد و پيشى گرفتن بر اهل بيت عليهم السلام را موجب