نعمت خود [ به هر چيز ] نزديك است ؛ همو كه بخشندهء هر غنيمت و فضل است و برطرف‌كنندهء هر شدّت و تنگى . و در ادامهء اين خطبه تا پايان آن ، بسيارى از صفات خداوند را ياد فرموده است . در خطبهء 89 مىفرمايد : الحَمدُ لِلَّهِ المَعروفِ مِن غَيرِ رُؤيَةٍ ، وَ الخالِقِ مِن غَيرِ رَوِيَّةٍ ؛ الَّذي لَم يَزَل قائِماً دائِماً . سپاس مر خدايى را كه بىآنكه به حسّ بينايى ديده شود شناخته شده است ، و بدون فكر و انديشه خلق‌كننده است ؛ آنكه لايزال و برپا و جاودان است . و در ادامهء همين خطبه مىفرمايد : ذلِكَ مُبتَدِعُ الخَلقِ وَ وارِثُهُ ، وَ إِلهُ الخَلقِ وَ رازِقُهُ . اوست آفرينندهء خلايق و وارث آنها ، و اوست خداى خلق و روزىدهندهء ايشان . در اين خطبه به صفاتى چون شديدالنّعمه ، واسع‌الرّحمه ، قاهر ، مذلّ ، غالب ، كافى ، معطى و غير آن اشاره فرموده است . در خطبهء 90 نيز حضرت وصفى چند از اوصاف الهى را برشمرده است و از جمله مىفرمايد : هُوَ المَنّانُ بِفَوائِدِ النِّعَمِ وَ عَوائِدِ المَزيدِ وَ القِسَمِ . عِيالُهُ الخَلائِقُ ، ضَمِنَ أَرزاقَهُم ، وَ قَدَّرَ أَقواتَهُم . اوست بسيار نيكىكننده به نعمتهاى مفيد و منفعتهاى زياد و قسمتهاى مقدّر . خلايق عيال اويند ، و او روزىِ همه را ضامن است ، و قوت همه را مقدّر كرده است .