فرمود : اين چه كارى است كه مىكنيد ؟ گفتند : اين خوى و عادتى است از ما كه فرماندهانمان را به آن ارج مىنهيم . فرمود : وَ اللَّهِ ما يَنتَفِعُ بِهذا أُمَراؤُكُم ، وَ إِنَّكُم لَتَشُقّونَ عَلى أَنفُسِكُم في دُنياكُم وَ تَشقَونَ بِه في آخِرَتِكُم ، وَ ما أَخسَرَ المَشِقَّةَ وَراءَهَا العِقابُ ، وَ أَربَحَ الدَّعَةَ مَعَهَا الأَمانُ مِنَ النّارِ . « 1 » به خدا سوگند اميران شما از اين كار منتفع نمىشوند ، و شما در دنيا بر خود زحمت مىنهيد و در آخرت به آن شقاوت مىيابيد ، و چه [ بسيار ] زيان دارد زحمتى كه بعد از آن عِقاب باشد ، و چه سودبخش است راحتى كه با آن امان از آتش باشد . وقتى به هنگام مراجعت از نبرد صفّين امام عليه السلام سوار بر اسب بود و حرب بن شُرَحبيل شبامى پياده در ركاب حضرت به عنوان ادب و احترام مىرفت ، به او فرمود : ارجِع فَإِنَّ مَشيَ مِثلِكَ مَعَ مِثلي فِتنَةٌ لِلوالي وَ مَذَلَّةٌ لِلمُؤمِنِ . « 2 » برگرد ، كه پياده آمدن مثل تو با مثل من فتنه براى والى ، و ذلّت از براى مؤمن است . اينها نمونه‌هايى از روح توحيدى ، و جلوه‌هايى از نظام حكومت الهىِ اسلام ، و تأثير ايمان بر رژيم حاكميّت خدا و احكام خدا ، و طرد شرك در اطاعت ، و خضوع در برابر حكومتهاى جاهلى و رژيمهاى غيرشرعى است

--> ( 1 ) . همان ، حكمت 36 . ( 2 ) . همان ، 314 .