گشت . از يك سو شدت تشنگى و رنج و تعب گرسنگى و بى خوابى ، از يكسو خون ريزى از جراحتها ، از ديگر سو زحمت جهاد و دفاع از خود و اصحاب و اهل بيت و بانوان و اطفال . از يك طرف خواهش آب و فرياد تشنگى كودكان ، از طرف ديگر اسارت قريب الوقوع عزيزترين ، و محترم‌ترين بانوان جهان اسلام . هر زمان باران مصيبت بر او شديدتر مىشد ، و هر ساعت صداى شهيدى از ياران باوفايش بر دلش داغ تازه مىگذارد ، شخصاً به بالين سرآنها حاضر مى شد آن مردان با اخلاص و با وفا و با ايمان را مىديد كه با پيكرهاى مجروح و بدنهاى پاره پاره جان مىدهند ، و نسبت به او عرض ادب مىكنند . ولى حسين شهامت و استقامت و ايمان ، اين مصائب را تحمّل مىكرد ، و مثل شجاعى كه دشمنان را از خود دفع مىكند با اين مصيبات كه هر يك براى از پا درآوردن بزرگترين شجاعان كافى بود ، مدافعه مىكرد . طبرى و ابن اثير از عبدالله بن عمار نقل كرده‌اند كه وقتى پيادگان لشكر به آن حضرت از چپ و راست حمله كردند ، آن حضرت بر آنها كه از جانب راست حمله‌ور شده بودند حمله كرد تا گريختند ، و بر آنها كه از سمت چپ بودند حمله فرمود تا آنها را نيز به گريز داد ، و در اين حال عمامه بر سر و پيراهن خزى در برداشت . به خدا سوگند هرگز شكسته‌اى را نديدم كه فرزندان و اهل بيت و اصحاب و يارانش كشته شده باشند و در عين حال دلدارتر و قوى تر و بىبيم‌تر از حسين باشد . به خدا سوگند پيش از او و بعد از او كسى را مثل او نديدم ! به هر سو حمله مىكرد آن لشكر از او مىگريختند . به خدا سوگند او همچنان جهاد مىنمود . 10 . عظمت‌هاى حضرت سيد الشهداء عليه السلام عظمت در تصميم به معناى عزم راسخ داشتن به انجام كار و پايان آن ، به طورى كه هيچگاه و به هيچ گونه از عزم خود برنگردد ، و هيچ چيز تصميم او را سست نسازد ، و از آغاز كار ملاحظه پايان و عاقبت آن را بنمايد و هشيارانه تصميم بگيرد . اكنون بشنويد كه حسين چگونه با پيش بينى پايان كار ، وارد ميدان شد ، و