بخش 56 از جمله دلايل ، گواهى عقل است به اين معنى كه كمال رحمت و عنايت الهى به بندگان مقتضى آنست كه در هر زمان كسى را معين فرمايد تا مردمان را به مراد و منظور او بطورى راهنمايى كند كه آنان را از تأويل و اختلاف بىنياز گرداند ، و آنان از گمراهى محفوظ مانند . بخش 57 از جمله آن دلايل يكى اينست كه كمال پيمبرى جدّت محمّد ( ص ) ، مهربانتر بندهء خداى ، شفقت او بود كه تا پايان جهان به امت خود دارد مقتضى آن است كه نظر شريف او ، صلوات الله عليه ، به هدايت و دلالت كسانى كه خواه به روزگار رسالت او نزديك بودند خواه بعد از ايام رسالتش به وجود مىآمدند ، يكسان باشد . و اين كار درست راست نمىآمد مگر اينكه كسى بجاى رسول اكرم بنشيند كه در همه ايام در آشكار و نهان ، در علن و در پنهان و در عصمت با وصف كامل او باشد . بخش 58 و يكى از اين دلايل آنست كه جدّت محمد ( ص ) به هيچ جنگى نرفت مگر كه در مدينه كسى را به جاى خود نيابت داد ،