و هر دل آگاه مىداند كه همسر فرعون همچنين مريم دختر عمران و مادر موسى عليه السلام ، زنانى از كشف حقيقت ناتوان بودند اما خداوند جل جلاله به دست مهر و لطف چنان به آنان توجه فرمود كه همسر فرعون از پادشاهى و دولت شوى خود چشم پوشيد و او را تحقير كرد و اندك مايگى او بدانست و از عقوبت او نهراسيد و آن را ناچيز و سبك شمرد ؛ اما مريم به كرامتها و سعادتها دست يافت ، آنسان كه زكريا ، پيغمبر معظم آن روزگار وقتى در محراب دعا بر مريم وارد مىشد ، نزد او خوانى و طعامى مىديد كه بىحساب از سوى سلطان روز حساب مىآوردند و از ظاهر حال معلوم بود كه براى « زكريّا » مانند آن طعام آورده نمىشد و او عليه السلام از روى شگفتى و پرسش مىانديشيد كه اين طعام از كجاست ؟ حالى كه او از مريم به صفات كمال نزديكتر بود . و خداى تعالى بىواسطه مردان ، به مادر موسى وحى فرستاد ، آنسان كه به عنايت الهى ، به آسانى فرزند خود ، ميوه دل خويش را به دريا افكند و با وحشتها روبرو شد . پس اى فرزند ، اى محمّد ، همت بلند دار و از مقامى كه ناتوانان به آنجا رسيدند گام فراتر نه ، و آن را از او جلّ جلاله طلب كن كه فرمود : * ( أَ هُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَتَ رَبِّكَ نَحْنُ قَسَمْنا بَيْنَهُمْ مَعِيشَتَهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَرَفَعْنا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجاتٍ ) * ( سوره 43 زخرف آيه 31 ) . آيا آنان رحمت پروردگار ترا بخش مىكنند ؟ ما در زندگانى اين جهانى ، معشيت آنان را بينشان بخش مىكنيم و پايهء و مقام بعضى را بر بعضى ديگر برترى مىدهيم .