به چيره گى كسانى كه بر پدرت على ( ع ) پيشى گرفتند مبتلا خواهد كرد . من در كتاب « طرائف » آگاهى جدّت محمّد ( ع ) را از ماجراى حال امت خود پس از رحلت به روشنى بيان داشته‌ام و در آن كتاب به تو ياد آورى كرده‌ام كه چگونه مىخواستند سراى فاطمه عليها سلام را با هر كس كه در آنجا بود بسوزانند . در آن روز عباس در آن خانه بود و على ( ع ) جدّت و حسن و حسين و عده اى از اخيار . نيز بيان كرده‌ام ، كه ( عمر ) در شورا به حيله متوسل شد كه اگر جدت على ( ع ) توصيه « عمر » را نپذيرد به قتل برسد ، و گفتم كه در روز سقيفه چگونه معاويه براى اينكه اهل بيت نبوت را درمانده كند كوششها كرد و چگونه پسرش يزيد به شهادت حسين عليه السلام دست يافت و كالبد شريف مطهرش را لگدكوب سم ستوران كرد ، و سر مقدّسش را و سرهاى مطهر اصحابش را در شهرهاى اسلام بر نيزه زده اينجا و آنجا برد و حرم مطهر آن بزرگوار ( ع ) را به اسارت در شهرها گرداند ، گويى اسيرانى كافر بودند ؛ نيز در آن كتاب به توضيح گفته‌ام كه معاويه فرزند خود يزيد را به دست مسلمانان و بعضى اصحاب گمراه و گروهى كه در فساد و تباهى يا آنها همكارى كردند بر مردم دست تسلط داد ، تا آنجا كه يزيد اهل مدينه را قتل عام كرد و زنان مردم آنجا را اسير نمود و از آنان بيعت گرفت كه بندگان يزيد بن معاويه باشند ، و خانه كعبه را به منجنيق بست و خون اهل حرم را ريخت و پاى را در شرارت و ناكسى به جايى گذاشت كه كافران و اشرار به آنجا پاى نگذاشته بودند ، و پدرت - كه درود پروردگار نثار او باد - و صالحان را بر منبر مسلمانان ناسزا گفت و لعن كرد ، و اين كارى بود كه پادشاهان ديار كفر چنان نكرده بودند ؛