بودند و آن نشانه‌ها را در جدّت و در خويشتن يافتند ، از اين رو پيرو جدت شدند و به دست او اسلام آوردند تا ولايتى را كه « دانيال » در كتاب خود گفته بود بدست آورند . پس اى محمد اى فرزند ، چنان كه « مهدى » عليه السلام و « دانيال » ( ع ) گفته بودند حال چنين است كه آن دو به طمع رياست دنيا مسلمان شدند و هرگز از جدت محاربه با قبايل را نمىخواستند ، و نمىخواستند به كارى دست زنند كه بين آن دو با همانندانشان دشمنى روى دهد اما پدرت على ( ع ) در مقابل هر كس كه خداى و رسول او اراده مىكردند چه خويش و چه بيگانه و چه ضعيف و چه قوى بپاى بر مىخواست . پس آن دو مانند باز شكارى ، آرام كمين كردند و به سوى او حمله بردند و جدت رسول اكرم را به خاك نسپرده رها كردند حتى براى نماز به جسد مطهّر او « ص » نيز حضور نيافتند . بخش 87 اما داستان ازدواج بين پيشينيان تو با آنان ، اى فرزند اى محمّد چنين بود كه خداى جل جلاله نياى تو محمّد ( ص ) را آگاه كرده بود كه پس از او بر اسلام چه خواهد گذشت . و امت او با وجود نص او به امامت پدرت على ( ع ) چه مخالفتها خواهند كرد و خداى جل جلاله امت را عذاب خواهد فرمود و آنان را چنان كه مىفرمايد : * ( وَكَذلِكَ نُوَلِّي بَعْضَ الظَّالِمِينَ بَعْضاً بِما كانُوا يَكْسِبُونَ ) * ( سوره انعام آيه 129 ) و اين چنين ، بعضى از ستمگران را بر بعضى ديگر به سبب دستاوردشان چيره مىگردانيم .