گردانيده و نه در سنت پيغمبر صلىالله عليه وآله و ائمه‌ى هدى اثرى از آن وجود دارد ، پس علم آن را به خدا واگذار كن كه به تحقيق چنين برخوردى با اين امور منتهاى حق خدا بر توست . و بدان كسانى كه در علم ، رسوخ ( توانايى و تعمق ) دارند ، كسانى هستند كه ايشان را از تعرض به سدهايى كه در برابر اين گونه امور غيبيه است ، اقرار به جهل از تفسير و درك غيبى كه از حد درك انسان در پرده است ، بى نياز مى سازد . پس خداوند متعال آنان را به اعتراف به عجز و ناتوانى از نيل به آنچه به آن احاطه‌ى علمى نمى يابند ، مدح فرموده و ترك تعمق و غورشان را در اين مسائلى كه به بحث از كنه و حقيقت آن ايشان را مكلف نفرموده ، رسوخ و ثبوت در علم و معرفت ناميده است . پس تو بر همان امورى كه در كتاب و سنت بيان شده اكتفا كن و عظمت خدا را به قدر عقل خودت در سنجش نگذار كه اگر چنين كنى از هلاك شدگان خواهى بود . اين كلام معجز نظام اميرالمؤمنين عليه السلام بهترين راهنما و عالى ترين مرتبه‌ى معرفتى است كه براى فرشته و انسان ممكن الحصول است و بيرون از اين دستور هركس هر چه بگويد و بنويسد ، از خودنشناسى و غرور به عقل يا چند كلمه اصطلاحات و الفاظ است . شيخ بزرگ و عاليقدر و افتخار شيعه و بلكه عالم اسلام ، شيخ مفيد قدس‌سره در مسئله‌ى توقيفى بودن اسماء الحسنى مى فرمايد :