معناى عصمت : در تعريف آن مىتوان گفت : نيرويى است كه انسان را از وقوع در خطا و انجام معصيت باز مىدارد و از لغزش ، دور مىكند . براى همين ، از بين بردن آلودگى ( رجس ) در آيه تطهير به معناى عصمت تفسير شده است . پس منظور از « وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرا » از بين بردن آثار آلودگى از طريق وارد كردن ضد آلودگى پس از نابودى اصل آن است . معلوم است كه عقيده حق در برابر عقيده باطل قرار مىگيرد ، بنابر اين تطهير ايشان به معناى تجهيزشان به درك كامل حق در عقيده و عمل است كه همان علم لدنى مىباشد . پس منظور از اراده و خواست الهى در آيه تطهير ، اراده تشريعى نبوده است كه بخواهد تكاليف را به مكلَّف انتقال دهد . خلاصه اين كه خداوند متعال اراده كرده است كه عنايتى ويژه به اهل بيت بكند به گونه‌اى كه همواره عقيده باطل و آثار كار زشت را از ايشان بر طرف نمايد و توانى به آنان عطا كند كه آثار آن را از بين ببرند كه اين همان عصمت و علم لدنى است . دليل عصمت امامان عليهم السلام از فراموشى س 40 : دليل عصمت امامان عليهم السلام از فراموشى و خطا چيست ؟