السيد محمد صادق الروحاني

48

خاتم پيامبران (ص) و امير مؤمنان (ع) و مقام معصومين (ع) (فارسى)

ج : باسمه جلت اسمائه بهترين تعريفى كه براى علم لدنى گفته شده اين است : « نورى است كه بر قلب ، ظاهر شده و قلب پر ظرفيت مىگردد ، غيب را مىبيند و بزرگ مىشود ، بلاء و آزمون را تحمل و اسرار را حفظ مىكند . ديگر نشانه آن پرهيز از علاقه‌مندى به دنيا ، توجه به آخرت و آمادگى براى مردن پيش از رسيدن آن است » . اين را علم لدنى مىنامند و از اين سخن خداوند گرفته شده است : « وَعَلَّمْنَاهُ مِن لَّدُنَّا عِلْما » « 1 » . علم لدنى بالاترين و برترين دانش‌هاست ، بلكه دانش حقيقى و والاترين هدف هستى است . اين علم هنگامى به دست مىآيد كه قلب از هر چيز ديگر تهى و آماده پذيرش و يادگيرى مىشود ، باطن خود را از رذيلت‌ها پاكيزه كرده و به فضيلت‌ها زيبا نمايد ، از حكم شرع پيروى كرده و همواره با تقوا باشد ، درست همانطور كه خداوند كريم مىفرمايد : « وَ اتَّقُوا اللهَ وَ يُعَلِّمُكُمُ اللهُ » « 2 » ؛ و نيز حديثى از رسول خدا صلى الله عليه و آله در اين باره مىفرمايد : « علم به زيادى يادگيرى نيست ، بلكه نورى است كه خداوند هركه را بخواهد هدايت كند ، بر قلب او مىافكند » « 3 » . « 4 »

--> ( 1 ) . و از نزد خود به او دانشى آموخته بوديم ؛ كهف : 65 . . ( 2 ) . و از خدا پروا كنيد و خدا بدين گونه به شما آموزش مىدهد ؛ بقره : 282 . . ( 3 ) . لَيْسَ الْعِلْم بِكَثْرَةِ التَّعَلُّمِ ، إِنَّما هُو نُورٌ يَقْذِفُهُ اللهُ تَعالى فى قَلْبِ مَنْ يُريدُ اللهُ أَنْ يَهْديه ؛ بحارالانوار ، ج 1 ، ص 224 ، باب 7 . . ( 4 ) . مثال ساده : معلم ، هرگز اشتباه يك شاگرد مدرسه ابتدايى را در نوشتن و خواندن مرتكب نمىشود و اين در سايه علم برتر اوست نه اين كه نيرويى او را از انجام خطا به زور حفظ كند . فهم معصومين در سايه علم لدنى آنچنان بالاست كه محال است اشتباهات ما را مرتكب شوند . فاصله فهم معصومين با مردم عادى به اندازه فهم بچه يك روزه با فردى چهل سال به بالاست . .