پاسخ : به خاطر اين كه خداوند متعال موجودى است سراسر كمال كه داراى ذات و صفات نامحدودى است ، و ما موجودى هستيم ناقص با ذهن وانديشه و دركى محدود ، و موجود محدود نمىتواند آن گونه كه شايسته است از موجود نامحدود آگاهى و اطلاع پيدا كند . درست مثل اين كه آب دريايى بخواهد در ليوان كوچكى جاى گيرد كه چنين چيزى نشدنى است . به علاوه موجودى را كه انسان از تمام خصوصيات و جهات وجوديش مطلع شود نمىتوان خدا ناميد ، زيرا اين موجودى كه در ذهن و درك بشر جاى گرفته محدود است و صلاحيت خدايى ندارد ، بلكه خدايى است ساخته و پرداختهء ذهن انسان ، و حال آن كه خداوند منزه و پيراسته است از اين كه محدود باشد يا اين كه انسان ناقص بتواند او را توصيف كامل كند . با اين وجود خوب است تا جايى كه عقل يارى مىكند به عظمت خالق هستى انديشيد و در صفات و كمالات او دقت كرد تا كوير قلب انسان از معانى عالى سيراب گردد . آب جيحون « 1 » را اگر نتوان كشيد * پس به قدر تشنگى بايد چشيد « 2 » پرسش : چرا همهء صفات كمال را به خداوند نسبت مىدهيم ؟ چه اشكالى دارد خداوند پاره‌اى از صفات كمال را نداشته باشد ؟ پاسخ : به دو دليل : 1 - همهء ما مشاهده مىكنيم كه اشياء و مخلوقات جهان آفرينش داراى كمالات و نقاط مثبتى هستند و همانطور كه اين اشياء براى به وجود

--> ( 1 ) - نام رودخانه‌اى است ( 2 ) - مولوى ، مثنوى معنوى ، دفتر ششم ، تمامت كتاب