گل‌هاى زيباست ، اما انسان چنين نيست و كمال موقت و محدود ندارد ، بلكه همان‌گونه كه خداوند نامحدود است بشر نيز بدنبال كمالات بالاتر و بهترى است و لحظه به لحظه بر كمالات او افزوده مىشود . امروزه مسلمانان از خداوند مىخواهند بر پيامبر و آل او درود فرستد و مسلماً هر درودى كه مىفرستند بر كمالات آن حضرت افزوده مىشود . شايد مراد اولياء الله از اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِيمَ از همين باب باشد ؛ يعنى صراط مستقيم داراى مراتب و درجاتى است و بندگان خاص خداوند متعال از ديدگاه ما به مقصود رسيده‌اند اما نسبت به ذات اقدس الهى چنين نيستند و هنوز به پايان راه نرسيده‌اند . البته احتمال ديگر اين است كه مراد آنها از آيه شريفه طلب دوام و ثبات بر صراط مستقيم باشد و اين كه آنها از اين راه مستقيم منحرف نشوند . علامه طباطبايى يكى از نكاتى را كه راجع به صراط مستقيم بيان مىكند اين است كه : « از آنجا كه صراط مستقيم امرى است كه در تمام سبيل‌ها وجود دارد ، مىشود انسان از سبيلى كه الآن در آن طى طريق مىكند به سبيل بالاتر ترقى كند . اشكالى وارد مىكنند : آنان كه هدايت شده‌اند چرا دوباره طلب هدايت مىكنند ؟ زيرا از آنچه بيان شد فهميده مىشود صراط در ضمن تمام سبيل‌هاست و سبيل‌ها نيز هركدام مراتبى ما فوق خود دارند و طلب هدايت ، براى همان سبيل و راه بالا است . ممكن است اشكال را اين‌گونه مطرح كنند كه اسلام كاملترين