توضيحاتى راجع به آنها داده شد ولى علت تكرار اين دو واژه از ديدگاه برخى به خاطر مبالغه مىباشد . « 1 » آيه چهار مَالِكِ يوْمِ الدِّينِ يكى ديگر از صفات خداوند ( مالك ) و صاحب اختيار بودن اوست در روز جزاء . اين آيه وصفى است كه بعد از ( رب ، الرحمن و الرحيم ) بيان شده است و به همين خاطر ( مجرور ) و صفت براى لفظ جلاله ( الله ) مىباشد . ( دين ) : واژه دين در كلام عرب كاربردها و معانى متفاوتى دارد . از جمله آن معانى مىتوان به ( حساب ، مكافات ، جزاء ، طاعت ، اخضاع ، سياست و شريعت ) اشاره كرد . « 2 » اين آيه به حسابرسى اعمال و پاداش و عقاب اشاره دارد ، همانطور كه گفته‌اند : ( يوم الجزاء على الاعمال والحساب بها ) « 3 » روزى است كه اعمال جزا داده مىشود و حساب مىگردد . اين آيه در ضمن اشاره به پوچى و نابودى همه عالم دارد كُلُّ مَنْ عَلَيهَا فَانٍ وَيبْقَى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ « 4 » ، به قدرت مطلقه خداوند نيز اشاره دارد كه روزى فرا مىرسد و حاكم على الاطلاق

--> ( 1 ) . طبرسى ، مجمع البيان ، ج 1 ، ص 97 . ( 2 ) . ابن منظور ، لسان العرب ، ذيل مادهء « وحى » ؛ جبران مسعود ، الرائد ، ج 1 ، ص 809 . ( 3 ) . ثعالبى ، تفسير ثعالبى ، ج 1 ، ص 164 . ( 4 ) . سوره الرحمن ، آيه 26 - 27 .