السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي

33

در پرتو وحى (فارسى)

خدا مىكند و مرتب به آنها گوشزد مىكند اين دنيا عبث و بىفايده نيست ، بلكه داراى خداوندى است كه اگر بارها گناه كردى و اوامر او را به جاى نياوردى باز نااميد مشو زيرا خداوند رحمان است و رحيم . اين آيه از لحاظ اجتماعى و روانشناسى تأثير بسيار فراوانى را در زندگى افراد دارد و خود به خود يك نوع آرامش نسبى را در جامعه به جاى مىگذارد . مردمى كه صبح هنگام با ذكر خداوند از خانه خارج مىشوند ، كمتر به دنبال كار ناشايست هستند و اقلًا در مدتى هر چند كوتاه اين آيه اثر خود را بر ذهن ، روح و روان آنان مىگذارد . آيه دو الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ؛ ستايش و ثناءها مخصوص پروردگار جهانيان است . ال در ( الحمد ) براى جنس است . بنابراين ، تفسير آيه اين‌گونه است كه جنس حمد و ستايش مخصوص پروردگار است و ديگران را شايسته نمىباشد . فرق حمد با شكر و مدح حمد ضد ( لؤم ) است و بر فعل اختيارى و حسن دلالت مىكند بر خلاف شكر كه در مقابل كفران است و براى احسان و نيكى گفته مىشود . « 1 » بنابراين ، حمد در مقابل جمال و كمالى است كه اختيارى باشد ، بر خلاف مدح كه در مقابل كمال و جمال اختيارى نيست . عده‌اى هم گفته‌اند : حمد و مدح به يك معنى است كه همان ثنا بر فعل زيباست

--> ( 1 ) . خويى ، البيان ، ص 456 .