ديگر نازل مىشود . « 1 » بنابراين به نظر ما اگر كسى در نمازِ آيات خواست يك سوره را به پنج قسمت تقسيم كند مىتواند اين آيه را به عنوان يك قسمت و آيه مستقل ، پيش از ركوع اول بگويد و نمازش در اين صورت صحيح است و اشكالى ندارد . ( بسم الله ) : جار و مجرور است و نياز به متعلق دارد . برخى از مفسرين قائلند : متعلق آن محذوف است كه ( اقرأ ) يا ( اتلو ) « 2 » مىباشد ، يعنى بنام خداوند مىخوانم و يا تلاوت مىكنم . برخى هم قائلند متعلق به ( أبتدءُ ) است « 3 » ، يعنى به نام خداوند آغاز مىكنم . گروهى بر اين باورند كه ( بسم الله ) متعلق به ( استعين ) است ، يعنى به نام خداوند كمك مىطلبم كه از ( نستعين ) فهميده مىشود . « 4 » به نظر مىرسد مناسب‌تر است كه جار و مجرور متعلق به همان ( أبتدءُ ) باشد ، زيرا لفظى عام است كه معناى گسترده‌اى دارد و براى هر كارى مورد استفاده قرار مىگيرد . سخن دوم : ادب قرآن و كلام خدا اين است كه انسان‌ها همه چيز را به ياد خدا آغاز كنند و پيش از هر چيز و همراه هر كار و بعد از هر عمل به ياد خدا باشند . اين يك فكر طبيعى است ، هر كسى هر كارى را كه انجام

--> ( 1 ) . ابى داود ، سنن أبى داود ، كتاب الصلاة ، باب من جهر بها ، ج 1 ، ص 209 ، ح 788 . ( 2 ) . زمخشرى ، كشاف ، ج 1 ، ص 2 . ( 3 ) . طباطبايى ، الميزان ، ج 1 ، ص 17 . ( 4 ) . خويى ، البيان ، ص 33 .