فصل چهارم : نيابت در حجّ نيابت عبارت است از انجام دادن عملى از طرف ديگرى . به عبارت ديگر اين كه كسى از طرف ديگرى عملى را انجام دهد تا ذمّهء كسى كه تكليف بر عهدهء او آمده ، برىء شود . به كسى كه كارى را از طرف ديگرى انجام مىدهد « نايب » ، به كسى كه عمل براى او انجام مىشود « منوب عنه » و به كسى كه فردى را براى خود يا ديگرى به نيابت مىگيرد ، « مُستنيب » مىگويند . نايب گرفتن ممكن است به وسيلهء اجير كردن كسى از طريق عقد اجاره ، جُعاله ، شرط كردن يا راههاى ديگر باشد . همچنين ممكن است كسى به طور تبرّعى و مجّانى عملى را به نيابت از ديگرى انجام دهد . نيابت در عمل عبادى حجّ نيز با شرايطى كه خواهد آمد صحيح و مشروع است ، بلكه در مواردى نايب گرفتن واجب است .