پرداخت شود ، لازم است بر طبق وصيّت عمل شود . مسألهء 134 ) اگر ورثه در نايب گرفتن كوتاهى كنند و مال تلف شود ضامنند و بايد از مال خود براى ميّت نايب بگيرند . مسألهء 135 ) اگر كسى مبلغ معيّنى از مال خودرا اختصاص دهد تا با آن برايش حجّ بجا بياورند ، در صورتى كه آن مبلغ حتّى براى حجّ ميقاتى هم كفايت نكند ، وصيّت باطل است و آن مال جزء تركهء ميّت است و ميان ورّاث تقسيم مىشود ولى احتياط مستحبّ آن است كه آن مبلغ را در كارهاى خير به مصرف برسانند . مسألهء 136 ) كسى كه از دنيا رفته و حجّت‌الاسلام بر او واجب باشد هرگاه مالى به اندازهء حجّ از خود باقى گذاشته باشد ، ورثه حق ندارند پيش از نايب گرفتن براى حجّ يا پرداخت اجرت آن به وصىّ ميّت ، در مال تصرّف كنند . حتّى اگر مال باقيمانده بيش از هزينهء حجّ باشد احتياط آن است كه ورثه پيش از نايب گرفتن يا پرداخت اجرت نايب به وصى ، در آن مال تصرّف نكنند ؛ مگر اين كه مال باقيمانده خيلى زياد باشد و ورثه متعهّد شوند كه هزينهء حجّ را مىپردازند . مسألهء 137 ) اگر ورثهء ميّت هزينهء حجّ را از مال جدا كنند و به دست وصىّ بسپارند و مال در اثر كوتاهى و سهل‌انگارى وصىّ تلف شود ، وصىّ ضامن است و بايد عوض آن را از مال خود بدهد . امّا اگر مال بدون كوتاهى و سهل‌انگارى وصىّ تلف شود ، ضامن نيست