ولى هزينهء حجّ ميّت بايد از باقيماندهء مالش پرداخت شود . و اگر وارثان ميّت مال را ميان خود تقسيم كرده باشند هر كدام از آنها بايد به نسبت سهم خود مال را برگردانند تا هزينهء حجّ تأمين شود و اگر روشن نباشد كه آيا تلف شدن مال به علّت سهل‌انگارى وصىّ است يا نه ، وصىّ ضامن نيست و بايد به دستورى كه گفته شد عمل شود . مسألهء 138 ) اگر كسى وصيّت كند كه براى او از محلّ مال معيّنى حجّت‌الاسلام بجا بياورند و آن مال متعلّق خمس يا زكات باشد ، ابتدا خمس يا زكات آن مال پرداخت مىشود و سپس مقدار باقيمانده به مصرف حجّ مىرسد و اگر مقدار باقيمانده براى حجّ كفايت نكرد بقيّه از ساير اموال او پرداخت مىشود . مسألهء 139 ) اگر ميّت وصيّت كرده باشد كه شخص معيّنى از طرف او حجّ بجا بياورد چنانچه آن شخص بيش از اجرت متعارف درخواست نمايد در صورتى كه اجرت درخواستى بيش از ثلث مال ميّت نباشد بايد همان شخص را به حجّ بفرستند ، ولى اگر اجرت بيش از ثلث مال باشد در صورتى كه ورثه مقدار بيش از ثلث را اجازه ندهند وصيّت ميّت نسبت به آن شخص معيّن باطل مىشود و بايد ديگرى را نايب بگيرند . مسألهء 140 ) كسى كه حجّ از قبل بر او مستقرّ نشده و داراى فيش حجّ باشد هرگاه پيش از رسيدن نوبتش از دنيا برود چنانچه وصيّت