شرط نيست و زن بايد حجّ واجب خود را بجا آورد ، هرچند شوهرش راضى به مسافرت او براى حجّ نباشد . مسألهء 68 ) زنى كه ساير شرايط استطاعت را دارد و با ثبت نام و فرارسيدن نوبتش ، استطاعت طريقى هم براى او حاصل شده نمىتواند نوبت خود را به شوهرش يا ديگرى بدهد ؛ ولى اگر نوبت خود را به شوهرش يا ديگرى بدهد ، حجّ كسى كه از نوبت او استفاده كرده صحيح است . مسألهء 69 ) اگر مرد هنگام ازدواج به همسرش وعده بدهد كه او را به حجّ ببرد يا هزينهء انجام حجّ را به او بپردازد ، بنابر احتياط واجب بايد به وعدهء خود عمل نمايد ؛ حتّى اگر وعده به عنوان مهر قرار داده نشده باشد . مسألهء 70 ) زنى كه مىتواند هزينهء حجّ خود را تأمين كند و به حجّ برود مستطيع است و بايد به حجّ برود ؛ هرچند حجّ رفتن او موجب به زحمت افتادن شوهرش شود ؛ مگر اين كه به زحمت افتادن شوهر موجب حَرَج براى زن هم بشود كه در اين صورت مستطيع نيست . مسألهء 71 ) كسى كه مستطيع است نمىتواند حجّ استحبابى يا نيابتى بجا آورد . بنابراين اگر شخص مستطيع حجّ استحبابى بجا بياورد و قصد تشريع نكند ، حجّ او حجّ واجب خواهد بود و كفايت