استحاضه است و اگر هر دو داراى صفات حيض باشند ، بنابر احتياط واجب خون اوّل را حيض و دومى را استحاضه قرار مىدهد و اگر هيچ يك داراى صفات حيض نباشند ، هر دو استحاضه مىباشند . ج - آن كه مقدارى از خون اوّل و دوم در روزهاى عادت باشد كه در اين صورت خون‌هايى كه در ايام عادت واقع شده‌اند به همراه ايام پاكى بين آنها حيض و بقيّهء خون دوم كه خارج از ايام عادت بوده ، استحاضه مىباشد و بقيّهء خون اوّل كه پيش از ايام عادت بوده ، اگر مجموع آن و ايام عادت بيشتر از ده روز شود ، آن نيز استحاضه مىباشد و گرنه حيض است ؛ مثلًا اگر عادت او از سوم تا دهم ماه بوده ، در صورتى كه از اوّل تا ششم ماه خون ببيند و دو روز پاك شود و بعد تا پانزدهم خون ببيند ، از اوّل تا دهم حيض است و از يازدهم تا پانزدهم استحاضه مىباشد . « مسألهء 463 » زنى كه در حيض داراى عادت است ، اگر دو ماه پشت سر هم بر خلاف عادت خود خونى ببيند كه وقت آن يا شمارهء روزهاى آن يا هم وقت و هم شمارهء روزهاى آن يكى باشند ، عادت او به آنچه در اين دو ماه ديده است برمىگردد ؛ مثلًا اگر از روز اوّل تا هفتم ماه خون مىديده و پاك مىشده ، چنانچه دو ماه از دهم تا هفدهم ماه خون ببيند و پاك شود ، عادت او از دهم تا هفدهم مىشود و اگر دو بار بر خلاف عادت خون ببيند ، ولى آن دو بار نه در وقت و نه در عدد مانند هم نباشند ، بنابر احتياط بايد ميان احكام عادتى كه داشته و احكام مضطربه جمع كند و اگر چند بار بر خلاف عادت خود خونى ببيند كه نه در وقت و نه در عدد مانند هم نباشند ، حكم زن مضطربه را دارد . 2 - احكام زنهايى كه در حيض داراى عادت نيستند « مسألهء 464 » مبتدئه ، مضطربه و ناسيه ، به محض ديدن خونى كه نشانه‌هاى حيض را دارد ، بايد عبادت را ترك كنند و چنانچه بعد بفهمند حيض نبوده - مثل اين كه قبل از سه روز خون قطع شود و يا نشانه‌هاى حيض را از دست بدهد - بايد عبادت‌هايى را كه بجا نياورده‌اند ، قضا نمايند و اگر نشانه‌هاى حيض را نداشته باشد ، آن را استحاضه قرار