گذاشته شده نجس باشد ، چنانچه آب كشيدن آن و رساندن آب به روى زخم بدون زحمت و مشقّت ممكن باشد ، بايد آن را آب بكشد و هنگام وضو آب را به زخم برساند . « مسألهء 358 » اگر روى دمل ، زخم يا شكستگى كه در دستها و صورت است ، بسته باشد و ريختن آب روى آن ضرر داشته باشد ، در صورتى كه روى جبيره پاك باشد يا اگر نجس است ، بتوان آن را تطهير كرد ، بايد اطراف جبيره را با مراعات شرايطى كه در وضو گذشت بشويد و با دست تر روى جبيره مسح كند و لازم نيست جبيره را باز نمايد و بر روى زخم يا دمل يا شكستگى دست تر بكشد هرچند مشقّت نيز نداشته باشد ، و اگر جبيره نجس باشد يا نتوان دست تر روى آن كشيد - مثلًا دارويى باشد كه به دست مىچسبد - شستن اطراف جبيره كفايت مىكند اگر چه بهتر است كه تيمّم نيز بنمايد . « مسألهء 359 » اگر زخم يا دمل يا شكستگى در محل مسح بوده و روى آن بسته باشد و نتواند آن را باز كند ، چنانچه جبيره پاك باشد و بتوان روى آن را مسح نمود ، بايد روى جبيره مسح كند ، و گرنه پارچهء پاكى روى آن بگذارد و بر روى آن مسح كند . « مسألهء 360 » اگر جبيره ، تمام صورت يا تمام يكى از دستها را فراگرفته باشد ، باز احكام جبيره جارى و وضوى جبيره‌اى كافى است ، ولى اگر تمام يا اكثر اعضاى وضو را فرا گرفته باشد ، بنابر احتياط بايد علاوه بر وضوى جبيره‌اى تيمّم نيز بنمايد و اگر وضوى جبيره‌اى براى او مشقّت داشته باشد ، تيمّم كفايت مىكند . « مسألهء 361 » كسى كه در كف دست و انگشتان جبيره دارد و در هنگام وضو دست تر روى آن كشيده است ، احتياط آن است كه با جبيره كف دست و همچنين با پشت دست كه جبيره ندارد ، سر و پا را مسح كند . « مسألهء 362 » اگر جبيره تمام پهناى روى پا را گرفته ولى مقدارى از طرف انگشتان و مقدارى از طرف بالاى پا باز باشد ، بايد در جايى كه باز است روى پا و در جايى كه جبيره است ، روى جبيره را مسح كند . « مسألهء 363 » اگر در صورت يا دستها چند جبيره باشد ، بايد بين آنها را بشويد و اگر جبيره‌ها در سر يا روى پاها باشند ، بايد بين آنها را مسح كند و در جاهايى كه جبيره