است ، بايد به دستور جبيره عمل نمايد . « مسألهء 364 » اگر جبيره بيشتر از معمول اطراف زخم و مانند آن را فرا گرفته و برداشتن آن ممكن نباشد ، بايد به دستور جبيره عمل كند و بنابر احتياط واجب تيمّم نيز بنمايد و اگر برداشتن مقدار زيادى جبيره ممكن باشد ، بايد آن را بردارد و اگر زخم و مانند آن در صورت و دستها باشد ، اطراف آن را بشويد و اگر در سر يا روى پاها باشد ، اطراف آن را مسح كند و براى جاى زخم به دستور جبيره عمل كند . « مسألهء 365 » اگر در جاى وضو ، زخم ، جراحت و شكستگى نباشد ولى به جهت ديگرى آب براى دست و صورت ضرر داشته باشد ، بايد تيمّم كند و احتياط مستحب آن است كه وضوى جبيره‌اى نيز بگيرد . « مسألهء 366 » اگر به جهت بيمارى ، آب براى چشم انسان ضرر داشته باشد و نتواند هنگام وضو آن را بشويد ، بايد تيمّم كند . « مسألهء 367 » اگر جايى از اعضاى وضو را رگ زده باشد و نتواند آن را آب بكشد يا آب براى آن ضرر داشته باشد ، در صورتى كه روى آن بسته باشد ، بايد به دستور جبيره عمل كند و اگر باز باشد ، شستن اطراف آن كافى است . « مسألهء 368 » اگر در جاى وضو يا غسل چيزى چسبيده باشد كه برداشتن آن ممكن نباشد يا به قدرى مشقّت داشته باشد كه نتوان تحمل كرد ، اگر در عضو تيمّم نباشد ، بايد تيمّم كند و اگر در عضو تيمّم باشد ، بايد علاوه بر تيمّم وضو نيز بگيرد . « مسألهء 369 » احكام غسل جبيره‌اى مانند وضوى جبيره‌اى است ، ولى انجام دادن آن به صورت ارتماسى احتياطاً جايز نيست . « مسألهء 370 » كسى كه وظيفهء او تيمّم است ، اگر در بعضى از اعضاى تيمّم او زخم ، دمل يا شكستگى وجود داشته باشد ، بايد به دستور وضوى جبيره‌اى ، تيمّم جبيره‌اى نمايد . « مسألهء 371 » كسى كه نمىداند وظيفه‌اش تيمّم است يا وضوى جبيره‌اى ، بايد هر دو را بجا آورد . « مسألهء 372 » كسى كه بايد با وضو يا غسل جبيره‌اى نماز بخواند ، مىتواند در اوّل