« مسألهء 348 » از انگشتر يا گردنبندى كه روى آنها اسم خدا نقش بسته است ، نبايد در حال جنابت ، حيض يا نفاس استفاده كرد و بنابر احتياط واجب بدون وضو نيز نبايد از آن استفاده نمود و بنابر احتياط واجب اسماء و صفات مخصوص خداوند نيز همين حكم را دارند . همچنين بنابر احتياط واجب نبايد از انگشتر يا گردنبندى كه روى آنها اسم پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و يا يكى ديگر از معصومين عليهم السلام وجود دارد ، در حال جنابت ، حيض يا نفاس استفاده كرد ، ولى اگر به گونه‌اى باشد كه بدن با اسم آنان تماس پيدا نكند اشكال ندارد . « مسألهء 349 » اگر نزديك وقت نماز به قصد آمادگى براى نماز وضو بگيرد ، اشكال ندارد و با آن وضو مىتواند نماز بخواند و اگر به قصد طهارت وضو گرفته باشد ، هر وقت وضو بگيرد مىتواند با آن نماز بخواند . « مسألهء 350 » كسى كه يقين دارد وقت نماز داخل شده ، اگر نيّت وضوى واجب كند و بعد از وضو بفهمد وقت داخل نشده ، وضوى او صحيح است . « مسألهء 351 » مستحب است انسان براى نماز ميّت ، زيارت اهل قبور ، رفتن به مسجد و حرم امامان عليهم السلام ، همراه داشتن قرآن و خواندن و نوشتن و لمس حاشيهء آن و براى خوابيدن ، وضو بگيرد و نيز مستحب است كسى كه وضو دارد ، دوباره وضو بگيرد و اگر براى يكى از اين اعمال وضو بگيرد ، مىتواند هر عملى را كه انجام دادن آن احتياج به وضو دارد بجا آورد ، مثلًا مىتواند با آن وضو نماز بخواند . چيزهايى كه وضو را باطل مىكنند « مسألهء 352 » هفت چيز وضو را باطل مىكند : اوّل و دوم : بيرون آمدن ادرار و مدفوع ، سوم : خروج باد معده و روده از مخرج مدفوع ، چهارم : خوابى كه به واسطهء آن چشم نبيند و گوش نشنود ، و اگر چشم نبيند ولى گوش بشنود وضو باطل نمىشود ، پنجم : بنابر احتياط واجب چيزهايى كه عقل را از بين مىبرند ، مانند ديوانگى ، مستى و بىهوشى ، ششم : استحاضه زنان كه توضيح آن بعد گفته مىشود ، هفتم : كارى كه براى آن بايد غسل كرد ؛ مانند جنابت ، حيض و نفاس .