وضو فوراً مشغول نماز شود و براى بجا آوردن سجده و تشهّد فراموش شده و نماز احتياط در صورتى كه آنها را بعد از نماز فوراً بجا بياورد ، وضو گرفتن لازم نيست . « مسألهء 339 » كسى كه ادرار او قطره قطره مىريزد ، بايد براى نماز توسط وسيله‌اى - مثلًا كيسه‌اى كه در آن پنبه يا چيز ديگرى است كه از رسيدن ادرار به جاهاى ديگر جلوگيرى مىكند - خود را حفظ نمايد ، و احتياط واجب آن است كه پيش از وضو ، مخرج ادرار را كه نجس شده آب بكشد و نيز كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن مدفوع خوددارى كند ، چنانچه ممكن باشد بايد به مقدار نماز از رسيدن مدفوع به جاهاى ديگر جلوگيرى نمايد و احتياط واجب آن است كه اگر مشقت نداشته باشد ، پيش از وضو مخرج مدفوع را آب بكشد . « مسألهء 340 » كسى كه ادرار يا مدفوع از او خارج مىشود ، در صورتى كه ممكن باشد و مشقّت و زحمت و خوفِ ضرر نداشته باشد ، بايد به مقدار نماز از خارج شدن آن جلوگيرى نمايد و در صورتى كه براى او مشقّت نداشته باشد ، بايد خود را معالجه نمايد اگر چه خرج داشته باشد . « مسألهء 341 » كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن ادرار يا مدفوع خوددارى كند ، بعد از آن كه مرض او خوب شد ، لازم نيست نمازهايى را كه هنگام بيمارى مطابق وظيفه‌اش خوانده قضا نمايد ، ولى اگر در حالى كه وقت نماز باقى است مرض او خوب شود ، بنابر احتياط واجب بايد نمازى را كه در آن وقت خوانده دوباره بخواند . « مسألهء 342 » اگر مرضى داشته باشد كه نتواند از خارج شدن باد جلوگيرى كند ، بايد به وظيفهء كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن مدفوع خوددارى كند عمل نمايد . مواردى كه بايد براى آنها وضو گرفت « مسألهء 343 » در شش مورد وضو گرفتن واجب است : اوّل : براى نمازهاى واجب غير از نماز ميّت و در نمازهاى مستحب ، وضو شرط صحت آن است . دوم : براى انجام دادن سجده و تشهّد فراموش شده‌اى كه بين آنها و