مسح كردن بر آنها اشكال ندارد و اگر روى كفش نجس باشد ، بايد چيز پاكى بر آن بيندازد و بر آن چيز مسح كند . « مسألهء 285 » اگر بر روى پا نجاستى كه از ناحيه جراحت محلّ مسح نيست ، وجود داشته باشد و نتواند براى مسح آن را آب بكشد ، بايد تيمّم كند . وضوى ارتماسى « مسألهء 286 » در وضوى ارتماسى ، انسان مىتواند تنها صورت را به قصد وضو با مراعات شستن از بالا از طرف پيشانى در آب فرو برد ، ولى مسح سر و پاها با رطوبت دست در وضوى ارتماسى اشكال دارد ، بنابر اين مىتوان در شستن دست راست آن را به قصد وضوى ارتماسى از طرف آرنج در آب فرو برد و در شستن دست چپ ، آن را نيز به نحو ارتماسى در آب فرو برد ولى قسمتى از كف دست را باقى گذاشت و آن را با دست راست به صورت ترتيبى شست و در اين صورت مسح با رطوبت باقى مانده در دست اشكال ندارد . در وضوى ارتماسى از ابتداى فرو بردن صورت و دست‌ها در آب تا خروج آنها ، بايد قصد شستن به نيّت وضو داشته باشد و كفايت قصد وضوى ارتماسى در حال بيرون آوردن صورت و دست محلّ اشكال است . « مسألهء 287 » اگر برخى از اعضاى وضو را به نحوى كه گفته شد با وضوى ارتماسى و برخى ديگر را با وضوى ترتيبى بشويد ، اشكالى ندارد . دعاهايى كه خواندن آنها هنگام وضو گرفتن مستحب است « مسألهء 288 » كسى كه وضو مىگيرد ، مستحب است هنگامى كه نگاهش به آب مىافتد ، بگويد : « بِسْمِ اللَّهِ وَبِاللَّهِ وَالْحَمْدُ للَّهِ الَّذى جَعَلَ الْماءَ طَهُوراً ولَمْ يَجْعَلْهُ نَجِساً » يعنى : « با نام خدا آغاز مىكنم و با كمك از او وضو مىگيرم ، همهء حمد و سپاس از آنِ خدايى است كه آب را پاكيزه قرار داده و آن را نجس قرار نداده است » و هنگامى كه پيش از وضو دست خود را مىشويد ، بگويد : « أَللّهُمَّ اجْعَلْنى مِنَ التَّوّابِينَ وَاجعَلْنى مِنَ المُتَطَهِّرينَ » يعنى :