اسْتِبْراء « مسألهء 246 » استبراء عمل مستحبّى است كه مردها بعد از بيرون آمدن ادرار انجام مىدهند و هدف از انجام آن خارج كردن ادرار باقىمانده در مجراى ادرار و اطمينان از پاكى آن مىباشد ؛ و داراى اقسامى است ، بهترين آنها اين است كه بعد از قطع شدن ادرار ، اگر مخرج مدفوع نجس شده ، اوّل آن را تطهير كنند و بعد سه دفعه با انگشت ميانهء دست چپ از مخرج مدفوع تا بيخ آلت بكشند و بعد شست را روى آلت و انگشت پهلوى شست را زير آن بگذارند و سه مرتبه تا ختنه‌گاه بكشند و پس از آن ، سه مرتبه سر آلت را فشار دهند . « مسألهء 247 » آبى كه گاهى بعد از ملاعبه و تحريك شهوت جنسى از انسان خارج مىشود و به آن « مَذْى » مىگويند ، پاك است و نيز آبى كه گاهى بعد از خروج منى بيرون مىآيد و به آن « وَذْى » گفته مىشود و آبى كه گاهى بعد از ادرار بيرون مىآيد و به آن « وَدْى » مىگويند ، پاك است و چنانچه انسان بعد از ادرار استبراء كند و بعد از آن آبى از او خارج شود و شك كند كه ادرار است يا يكى از اينها ، پاك مىباشد . « مسألهء 248 » اگر انسان شك كند استبراء كرده يا نه و رطوبتى از او بيرون آيد كه نداند پاك است يا نه ، نجس مىباشد و چنانچه وضو گرفته باشد ، وضويش باطل مىشود ؛ ولى اگر شك كند استبرايى كه كرده درست بوده يا نه و رطوبتى از او بيرون آيد كه نداند پاك است يا نه ، پاك مىباشد و وضو را نيز باطل نمىكند . « مسألهء 249 » كسى كه استبراء نكرده ، اگر به واسطهء آن كه مدتى از ادرار كردن او گذشته ، يقين كند كه ادرار در مجرا نمانده است و رطوبتى ببيند و شك كند كه پاك است يا نه ، آن رطوبت پاك مىباشد و وضو را نيز باطل نمىكند . « مسألهء 250 » اگر انسان بعد از ادرار استبراء كند و وضو بگيرد ، چنانچه بعد از وضو رطوبتى ببيند كه بداند يا ادرار است يا منى ، واجب است غسل كرده و وضو نيز بگيرد ، ولى اگر وضو نگرفته باشد ، فقط گرفتن وضو كافى است . « مسألهء 251 » براى زن استبراء از ادرار نيست و اگر رطوبتى ببيند و شك كند كه پاك