است يا نه ، پاك مىباشد و وضو و غسل او نيز باطل نمىشود . « مسألهء 252 » ادرار كردن پس از خارج شدن منى كه به آن استبراى از منى مىگويند ، موجب پاكسازى مجراى ادرار از منى مىشود و اگر كسى بدون استبراء از منى غسل كند و پس از غسل رطوبتى مشكوك در خود بيابد و احتمال دهد كه منى باشد ، بايد دوباره غسل نمايد . مستحبّات و مكروهات تخلّى « مسألهء 253 » مستحب است در هنگام تخلّى ( دفع ادرار و مدفوع ) جايى بنشيند كه كسى او را نبيند و هنگام وارد شدن به مكان تخلى ، اوّل پاى چپ و هنگام بيرون آمدن ، اوّل پاى راست را بگذارد . همچنين مستحب است در حال تخلى سر را بپوشاند و سنگينى بدن را بر روى پاى چپ بيندازد . « مسألهء 254 » نشستن روبروى خورشيد و ماه در حال تخلى مكروه است ، ولى اگر عورت خود را به وسيله‌اى - حتى با دست - بپوشاند مكروه نيست . همچنين در حال تخلّى نشستن روبروى باد و در جاده ، خيابان ، كوچه ، درِ خانه و هر جايى كه محل عبور و مرور باشد مكروه است ، بلكه در بعضى از شرايط حرام مىباشد . همچنين تخلى در زير درختى كه ميوه مىدهد و چيز خوردن و توقف زياد و تطهير كردن با دست راست و حرف زدن در حال تخلى ، مكروه مىباشد ، ولى اگر ذكر خدا بگويد يا ناچار باشد كه صحبت كند ، اشكال ندارد . « مسألهء 255 » ايستاده ادرار كردن و ادرار كردن در زمين سخت و سوراخ جانوران و در آب ، خصوصاً آب راكد و بالاخصّ به هنگام شب ، مكروه است . « مسألهء 256 » خوددارى كردن از دفع ادرار و مدفوع ، مكروه است و اگر ضرر قابل توجهى داشته باشد ، حرام است . « مسألهء 257 » مستحب است انسان پيش از نماز و پيش از خواب و پيش از جماع و بعد از بيرون آمدن منى ، ادرار كند .