مردان و زنانى كه مكلّفند ، اگرچه مثل خواهر ، برادر و يا مادر به او محرم باشند و همچنين از ديوانه مميّز و بچّه‌هاى مميّز كه خوب و بد را مىفهمند ، بپوشاند ولى زن و شوهر لازم نيست عورت خود را از يكديگر بپوشانند . « مسألهء 232 » لازم نيست با چيز مخصوصى عورت خود را بپوشاند و اگر مثلًا با دست نيز آن را بپوشاند ، كافى است . « مسألهء 233 » انسان نبايد در حال تخَلّى به گونه‌اى بنشيند كه بگويند رو يا پشت به قبله نشسته است . « مسألهء 234 » اگر هنگام تخلّى رو به قبله يا پشت به قبله باشد و عورت خود را از قبله برگرداند ، بنابر احتياط كفايت نمىكند ؛ و اگر رو به قبله يا پشت به قبله نباشد ، احتياط واجب آن است كه عورت خود را رو يا پشت به قبله ننمايد . « مسألهء 235 » در هنگام استبراء و تطهيرِ مخرجِ ادرار و مدفوع ، رو يا پشت به قبله بودن اشكالى ندارد ، هرچند بهتر است كه در اين حالت نيز رو يا پشت به قبله ننشيند . « مسألهء 236 » اگر براى آن كه نامحرم او را نبيند مجبور شود رو يا پشت به قبله بنشيند ، بايد رو يا پشت به قبله بنشيند ؛ و نيز اگر به دليل ديگرى ناچار باشد كه رو يا پشت به قبله بنشيند مانعى ندارد . « مسألهء 237 » احتياط مستحب آن است كه بچّه را در وقت تخلّى رو يا پشت به قبله ننشانند و اگر خود بچّه بنشيند نيز جلوگيرى از او واجب نيست . « مسألهء 238 » در چهار جا تخلّى حرام است : اوّل : در كوچه‌هاى بن بست و مانند آن در صورتى كه صاحبان آن اجازه نداده باشند . دوم : در ملك كسى كه اجازه تخلّى نداده است . سوم : در جايى كه براى عدهء مخصوصى وقف شده است ، مثل بعضى از مدرسه‌ها . چهارم : روى قبر مؤمنين در صورتى كه بىاحترامى به آنان باشد ؛ و يا در هر جايى كه موجب بىاحترامى به مقدسات دينى گردد . « مسألهء 239 » در سه صورت ، مخرج مدفوع فقط با آب پاك مىشود :