نتيجه : در اين مقام ، مستحلّ بيع خمر توبه داده مىشود ؛ اگر توبه نكرد و به تكذيب نبىّ صلى الله عليه و آله بازگشت ، او را مىكشند ؛ هرچند حرمت بيع خمر مانند حرمت شربش ضرورى دين نباشد . بايع غير خمر از مسكرات همان‌طور كه در شرب غير خمر از ساير مسكرها گفتيم : مسأله‌ى قتل مطرح نيست ، بر بيعش نيز قتل مترتّب نمىشود . اگر مستحلّ است ، او را توبه مىدهيم ؛ و اگر توبه نكرد ، او را نمىكشيم ؛ زيرا ، حكم مسكرهاى غير خمر بين مسلمانان اختلافى است و گروهى از فقهاى مسلمان به حلّيتش قائل هستند . بنابراين ، ممكن است بيعش نيز در رابطه‌ى با همان حلّيت باشد .