مسلمان و كافر مىگردد ؛ همان‌گونه كه أَقِيمُواْ الصَّلَوةَ « 1 » شامل طايفه مىشود . زيرا ، كفّار همان‌طور كه به اصول مكلّف‌اند ، به فروع نيز مكلّف هستند . بنابراين ، حدّ نيز كه يكى از احكام الهى است ، بايد در حقّ كافر جارى شود ؛ و در باب حدود ، حدّى نداريم كه به مسلمان و مؤمن اختصاص داشته باشد ؛ بلكه موضوع حدود مطلق و عامّ است . فقط در باب زنا ، حاكم شرع مخيّر است اگر كافرى زنا كند بر طبق موازين شرع او را محاكمه كند ، يا او را به اصل نحله‌اش تحويل دهد كه حكم دينش را درباره‌اش پياده كنند ؛ ولى در باب شرب خمر ، چنين دليلى نداريم . بنابراين ، اگر كافر به شرب خمر متظاهر بود ، ادلّه‌ى حدود شامل حالش مىشود . اگر كافر در حال استتار و در خانه‌اش شراب خورد ، به حسب بعضى از روايات ، بر او حدّ نمىزنند . 1 - محمّد بن يعقوب ، عن محمّد بن يحيى ، عن أحمد بن محمّد ، عن الحسن بن عليّ ، عن إسحاق بن عمّار ، عن أبي بصير ، عن أحدهما عليه السلام ، قال : كان عليّ عليه السلام يضرب في الخمر والنّبيذ ثمانين ، الحرّ والعبد واليهودي والنصراني . قلت : و ما شأن اليهودي والنّصراني ؟ قال : ليس لهم أن يظهروا شربه ، يكون ذلك في بيوتهم . « 2 » فقه الحديث : در اين موثّقه ، امام باقر يا امام صادق عليهما السلام فرمودند : امير مؤمنان عليه السلام هشتاد تازيانه در حدّ خمر و نبيذ بر حرّ ، عبد ، يهودى و نصرانى مىزد . ابوبصير گفت : چرا يهودى و نصرانى ؟ آنان كه خمر را حلال مىدانند ، به چه مناسبت بايد هشتاد تازيانه بخورند ؟

--> ( 1 ) . سوره‌ى بقره ، 43 . ( 2 ) . وسائل الشيعة ، ج 18 ، ص 471 ، باب 6 از ابواب حدّ مسكر ، ح 1 .