اكبر ترابى شهرضايى
456
آئين كيفرى اسلام (فارسى)
[ طرق إثبات شرب المسكر ] [ مسألة 7 - يثبت شرب المسكر بالإقرار مرّتين ، ويشترط في المقرّ البلوغ والعقل والحرّية والإختيار والقصد ، ويعتبر في الإقرار أن لا يقرن بشيء يحتمل معه جواز شربه كقوله : شربت للتداوي أو مكرهاً . ولو أقرّ بنحو الإطلاق وقامت قرينة على أنّه شربه معذوراً لم يثبت الحدّ . ولو أقرّ بنحو الإطلاق ثمّ ادّعى عذراً قبل منه ، ويدرأ عنه الحدّ لو احتمل في حقّه ذلك . ولا يكفي في ثبوته الرائحة والنكهة مع احتمال العذر . ] راههاى ثبوت شرب مسكر شرابخوارى به دو راه ثابت مىشود : 1 - اقرار اين مسأله چهار فرع دارد : 1 - شرب مسكر با دو اقرار ثابت مىشود ؛ و در اين اقرار ، بلوغ ، عقل ، حريّت ، اختيار ، قصد ، عدم اكراه و عدم اقتران به چيزى كه با وجود آن احتمال جواز شرب داده شود ، شرط است . 2 - اگر به صورت مطلق اقرار كند و بر معذور بودنش در شرب قرينه يا بيّنهاى قائم گردد ، حدّ ندارد . 3 - اگر به صورت مطلق اقرار كند و پس از آن ، ادّعاى عذرى كند كه در حقّش پذيرفته است ، حدّ ساقط مىشود . 4 - در صورتى كه احتمال عذر داده شود ، بوى شراب براى اثبات شرب مسكر كافى نيست . فرع اوّل : ثبوت شرب مسكر به اقرار يكى از راههاى ثبوت شرب مسكر ، دو مرتبه اقرار فاعل آن است . مرحوم محقّق رحمه الله به جنبهى منفى نيز تصريح مىكند : « ولا تكفي المرّة » . « 1 » ايشان در مسائل گذشته مانند قذف
--> ( 1 ) . شرايع الاسلام ، ج 4 ، ص 950 .