[ مقدار تعزير الصبيّ ] [ السادس : قيل : إنّه يكره أن يزاد في تأديب الصبيّ على عشرة أسواط ، والظاهر أنّ تأديبه بحسب نظر المؤدّب والولي ، فربّما تقتضي المصلحة أقلّ وربّما تقتضي الأكثر ، ولايجوز التجاوز بل ولا التجاوز عن تعزير البالغ بل الأحوط دون تعزيره والأحوط منه الإكتفاء بستّة أو خمسة . ] تعزير كودكان اين مسأله را مرحوم محقّق رحمه الله « 1 » در شرايع مطرح ، و در آن متعرّض حكم مملوك نيز شده است ؛ ولى امام راحل رحمه الله آن را مطرح نكرده‌اند . مرحوم محقّق فرموده است : در تأديب و تعزير كودك ، مكروه است كه او را بيش از ده تازيانه بزنند . امام راحل قدس سره مىفرمايند : در مسأله‌ى تأديب ، مقدار تازيانه را بايد ولىّ تشخيص دهد و او مىتواند مراعات مصلحت را بنمايد ؛ چه بسا مصلحت اقتضا مىكند كمتر از ده تازيانه يا بيشتر از آن بزند . به اندازه‌ى مصلحت مىتوان كودك را زد ؛ و بيش از آن جايز نيست ؛ نه اين كه كراهت داشته باشد . در تعزير كودكان بايد توجّه داشت كه از تعزير بالغ بيشتر نباشد ؛ بلكه احتياط اين است كه به آن حدّ هم نرسد و احتياط برتر اين است كه از پنج و شش تازيانه بيشتر نباشد . مقصود از تأديب دو نوع تأديب در رابطه با كودك متصوّر است : 1 - تأديب براى كارهاى زشتى كه از او سر زده است ، به‌گونه‌اى كه اگر كودك نبود ، بايد حدّ مىخورد ؛ مانند اين كه لواط كند . 2 - تأديب براى انجام دادن دستورهاى پدر ، وظايف مدرسه و مانند آن . بايد هر دو نوع تأديب را از نظر حكم تكليفى بررسى كرد . على القاعده تأديب به

--> ( 1 ) . شرايع الاسلام ، ج 4 ، ص 948 .