طايفه‌ى اماميّه به آن عمل مىكنند . « 1 » سكونى از امام صادق عليه السلام ، و از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل مىكند كه آن حضرت فرمود : ساحر مسلمان - در ابتدا خيال مىشود مقصود كسى است كه براى مسلمانان سحر مىكند ، ولى مراد اين است كه : « الساحر إذا كان من المسلمين » - كشته مىشود ؛ ولى جادوگر كافر را نمىكشند . پرسيدند : چه تفاوتى بين اين دو وجود دارد كه مسلمان جادوگر را مىكشند ، ولى كافر ساحر را نمىكشند ؟ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : زيرا ، كفر اعظم و بزرگ‌تر از سحر است . اگر بنا بود ساحر كافر را بكشند ، بايد او را به خاطر كفرش بكشند ؛ علاوه بر اين كه شرك و كفر مقرون و ملازم بوده ، و در حكم اشتراك دارند . اگر كسى به سبب كفرش كشته نشود ، به سبب سحرش نيز كشته نمىگردد . اين روايت بين كافر و مسلمان تفصيل داده و دلالتش تمام است ؛ ولى دو روايت مطلق در اين مقام داريم كه اطلاقشان بايد به اين روايت تقييد گردد . 2 - وعن حبيب بن الحسن ، عن محمّد بن عبدالحميد العطّار ، عن بَشّار [ سيار ] ، عن زيد الشحّام ، عن أبي عبداللَّه عليه السلام ، قال : السّاحر يضرب بالسّيف ضربة واحدة على رأسه . « 2 » فقه الحديث : امام صادق عليه السلام فرمود : يك ضربت شمشير بر سر ساحر مىزنند . در اين روايت ، حكم ضربت شمشير بر سر كه تقريباً ملازم با قتل است ، بر روى طبيعى ساحر رفته ، و بين مسلمان و كافر فرقى قائل نشده است . 3 - محمّد بن الحسن بإسناده عن محمّد بن الحسن الصفّار ، عن أبي الجوزاء ، عن الحسين بن علوان ، عن عمرو بن خالد ، عن زيد بن عليّ ، عن أبيه ، عن آبائه ، قال : سئل رسول اللَّه صلى الله عليه و آله عن السّاحر ، فقال : إذا جاء رجلان عدلان

--> ( 1 ) . عدّة الاصول ، ج 1 ، ص 380 . ( 2 ) . وسائل الشيعة ، ج 18 ، ص 576 ، باب 1 از ابواب بقية الحدود ، ح 3 .