مىگوييم : دشنام‌دهنده انبيا بايد كشته شود ؛ خواه نطفه‌اش در حال اسلام پدر و مادرش منعقد شده باشد يا نه . روايت زير مدّعاى ما را ثابت مىكند : الفضل بن الحسن الطبرسي بإسناده في ( صحيفة الرّضا ) ، عن آبائه ، عن رسول اللَّه صلى الله عليه و آله ، قال : من سبّ نبيّاً قتل ، و من سبّ صاحب نبيّ جلد . « 1 » فقه الحديث : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : هركس پيامبرى را دشنام دهد ، بايد كشته شود ؛ و اگر اصحاب پيامبرى را دشنام دهد ، بايد تازيانه بخورد . اگر آن حرف را به صورت قذف بگويد ، احكام قذف در حقّ او پياده مىگردد ؛ زيرا ، سبّ اعمّ از قذف است . قذف فقط در باب اسناد به زنا و لواط است ، ولى دايره‌ى سبّ وسيع است . در سند اين روايت نيز بحث است . كتاب‌هايى را كه به امام رضا عليه السلام اسناد مىدهند ، مانند مسند امام الرضا ، فقه الرضا ، صحيفة الرضا ، آيا واقعاً از آن حضرت است ؟ درباره كتاب فقه الرضا به طور اطمينان مىتوانيم بگوييم : رساله‌ى شرايع پدر مرحوم صدوق رحمه الله است و اصلًا ارتباطى به امام رضا عليه السلام ندارد . ولى در مقام ما ، روايت مورد عمل تمام فقها واقع شده است و كسى هم در اين مسأله مخالف نيست ؛ فقط مرحوم شهيد رحمه الله در مسالك راه را تغيير داده و توجّه نكرده است . از راه ارتداد نمىتوان مطلب را به نحو عموم تمام كرد ، ولى در اصل مدّعا با ما موافق است . در اين فرع ، روايتى مرسل در كتاب مبسوط شيخ طوسى رحمه الله آمده ، كه مخالف با اين حكم است : روي عن علي عليه السلام أنّه قال : « لا اوتي برجل يذكر أنّ داود صادف المرأة إلّا جلدته مأة وستّين ، فإنّ جلد الناس ثمانون وجلد الأنبياء مأة وستّون . « 2 » فقه الحديث : امام عليه السلام فرمود : اگر شخصى را نزد من بياورند در حالى كه گفته است : داود پيامبر با فلان زن زنا كرد ؛ او را صد و شصت تازيانه مىزنم ؛ زيرا ، تعداد تازيانه در

--> ( 1 ) . وسائل الشيعة ، ج 18 ، ص 460 ، باب 25 از ابواب حدّ قذف ، ح 4 . ( 2 ) . المبسوط ، ج 8 ، ص 15 ؛ جواهر الكلام ، ج 41 ، ص 437 .