از كتاب‌هاى قدما « 1 » تعميم عنوان استفاده مىشود ، آنان فرقى نگذاشته‌اند بين اين كه قوّاد بين دو مرد يا دو زن يا بين مرد و زن جمع كند تا مرتكب لواط يا مساحقه و يا زنا گردند . قيادت در لغت به معناى راهنمايى كردن ، رهبرى كردن و هدايت كردن آمده است . علّت نامگذارى آن بر واسطه‌ى اين اعمال ، هدايت‌گرى شخص ثالث زن و مردى را براى تحقّق زنا ، و راهنمايى دو مرد يا دو زن براى تحقّق لواط يا مساحقه است . با توجّه به معناى لغوى ، قيادت يك عنوان عامّى است كه در مساحقه نيز صادق است ؛ همان‌گونه كه در لواط و زنا مطرح مىباشد . ليكن فقها قيادت را به جمع بين مرد و زن براى زنا معنا كرده‌اند نه راهنمايى مرد و زن براى زنا ؛ به عبارت ديگر ، اگر مردى به دوستش مراجعه كرد و گفت : دنبال موردى مىگردم تا زنا كنم ؛ و او گفت : در فلان محلّه زنى است كه براى زنا آمادگى دارد . اگر قيادت به معناى هدايت و راهنمايى باشد ، در اين صورت قيادت صادق است ؛ زيرا ، اين فرد زنى را معرّفى و دوستش را به سوى او هدايت كرده است . امّا اگر معناى قيادت بالاتر از هدايت باشد ، شخص بايد در عمل بين زن و مرد جمع كرده ، و وسائل و مقدّمات اين جمع را فراهم كند ؛ به‌گونه‌اى كه آمادگى كامل براى زنا پيدا شود تا قيادت صدق كند . البته پس از فراهم شدن مقدّمات زنا و وسائلش با اجتماع مرد و زن ، قيادت صادق است ؛ و ظاهراً تحقّق زنا در مفهوم قيادت دخالت ندارد . بنابراين ، اگر مقدّمات را فراهم كرد ، زن و مرد آماده‌ى زنا شدند ، امّا مانعى پيش آمد كه زنا واقع نشد ، مثل اين كه بين زن و مرد برسر بعضى از مسائل نزاع شد ، در اين‌جا قيادت صادق است ؛ زيرا ، قيادت جمع بين زن و مرد به منظور تحقّق زنا است ؛ خواه زنايى در خارج واقع گردد يا نه . از اين‌رو ، مىتوان گفت : قيادت از جهتى معناى وسيع دارد ؛ زيرا ، لازم نيست در تحقّق آن زنايى هم واقع شود ؛ بنابراين ، اگر به قصد تحقّق زنا بين مرد و زن جمع كرد ، عنوان

--> ( 1 ) . اصباح الشيعة بمصباح الشريعة ، ص 519 .