اكبر ترابى شهرضايى
217
آئين كيفرى اسلام (فارسى)
[ تعريف القيادة وطرق اثباتها ] [ مسألة 14 - تثبت القيادة - وهي الجمع بين الرجل والمرأة أوالصبيّة للزنا أو الرجل بالرجل أو الصبيّ للواط - بالإقرار مرّتين ، وقيل : مرّة ، والأوّل أشبه . - ويعتبر في الإقرار بلوغ المقرّ وعقله واختياره وقصده ، فلاعبرة بإقرار الصبيّ المجنون والمكره والهازل ونحوه . وتثبت أيضاً بشهادة شاهدين عدلين . ] تعريف قيادت و راههاى اثبات آن از محرّماتى كه بر اساس آن حدّ شرعى مقرّر شده ، قيادت است . قيادت يعنى فردى بين مرد و زنى براى زنا دلّالى كند ؛ خواه آن زن بالغ باشد يا كودك ؛ يا بين دو مرد براى لواط جمع كند و واسطه باشد . در روايات از اين فرد به « قوّاد » تعبير شده است . قيادت به دوبار اقرارِ قوّاد ثابت مىشود ؛ و قولى به ثبوت آن با يك مرتبه اقرار داريم . در اقرار به قيادت ، شرايط عمومى مقِّر از بلوغ ، عقل ، اختيار و قصد معتبر است . بنابراين ، اقرار كودك ، ديوانه و فردى كه اكراه شده باشد يا شوخى مىكند و مانند آن ارزشى ندارد . يكى ديگر از راههاى ثبوت قيادت ، شهادت دو مرد عادل است . اختصاص قيادت به باب زنا و لواط اگر فردى واسطهى سحق و مساحقه شد ، آيا بر عمل او قيادت صدق نمىكند ؟ آيا قيادت فقط به واسطه گرى زناى مرد و زن يا لواط دو مذكّر است ؟ امام راحل رحمه الله در تحريرالوسيله و مرحوم محقّق در شرايع « 1 » همين دو مورد را گفته ، و متعرّض مساحقه نشدهاند ؛ ولى از كتاب غنيه مرحوم ابن زهره « 2 » و جامع ابنسعيد قدس سره « 3 » و بعضى
--> ( 1 ) . شرايع الاسلام ، ج 4 ، ص 943 . ( 2 ) . غنية النزوع ، ص 427 . ( 3 ) . الجامع للشرايع ، ص 557 .