در بعضى از روايات به جاى استفاده از كلمه‌ى « مساحقه » و « سحق » واژه « اللواتي باللواتي » « 1 » يعنى زن‌هاى مختلط ، يا « المتشبّهات بالرجال من النساء » « 2 » يعنى مردان متشبّه كه لواطكارند و مخنّثون به آنان گفته مىشود ، زنانى كه شبيه به چنين مردانى هستند و به وسيله‌ى مساحقه اطفاى شهوت مىكنند ؛ مثل اين كه در اين حالت ، شباهت به مردان پيدا كرده و به عنوان واطى و موطوء معنون مىشوند . ادلّه‌ى حرمت مساحقه روايات زيادى بر لعن مساحقه‌گران و عذاب آنان در قيامت به صورت‌هاى گوناگون دلالت دارد . براى آنان لباس و مقنعه‌اى از آتش مقرّر كرده و آتش در باطن تا داخل مغزشان نفوذ مىكند . « 3 » روايت زير را براى نمونه ذكر مىكنيم : محمّد بن يعقوب ، عن عليّ بن إبراهيم ، عن أبيه ، عن ابن أبي عمير ، عن محمّد بن أبي حمزة وهشام وحفص ، كلّهم عن أبي عبداللَّه عليه السلام ، أنّه دخل عليه نسوة فسألته امرأة منهنّ عن السّحق ، فقال : حدّها حدّ الزاني ، فقالت المرأة : ما ذكر اللَّه ذلك في القرآن فقال : بلى ، قالت : وأين هنَّ ، قال : هنَّ أصحاب الرّسّ . « 4 » فقه الحديث : عدّه‌اى از زنان نزد امام صادق عليه السلام آمدند ؛ يكى از آنان سؤال كرد : حدّ مساحقه چيست ؟ امام عليه السلام فرمود : حدّش حدّ زنا است - البتّه در آينده مطرح مىشود كه بين محصن و غير محصن فرق است يا نه ؟ - . آن زن به عنوان اعتراض گفت : در قرآن درباره‌ى مساحقه چيزى نداريم ؛ از كجاى

--> ( 1 ) . وسائل الشيعة ، ج 14 ، ص 261 ، باب 24 از ابواب نكاح محرم ، ح 4 . ( 2 ) . همان ، ح 2 . ( 3 ) . همان ، ح 3 . ( 4 ) . همان ، ج 18 ، ص 424 ، باب 1 از ابواب حدّ سحق ، ح 1 .