مطرح كرده‌اند ؛ و در اين مسأله ، بحث ، اختصاص به اجتماع دو مذكّر زير يك لحاف دارد ؛ به خصوص با توجّه به طرح آن به دنبال مسأله‌ى لواط . ما نيز از ايشان تبعيّت مىكنيم . اقوال مسأله 1 - قول مشهور بين متأخّرين و شيخ طوسى رحمه الله در نهايه « 1 » و ابن‌ادريس حلّى رحمه الله در سرائر « 2 » آن است كه تعداد تازيانه در اين تعزير از سى كمتر نباشد و از نود و نه تجاوز نكند . حاكم شرع ما بين اين دو عدد را اختيار مىكند . 2 - قول مرحوم صدوق در مقنع « 3 » و ابىعلىّ بن جنيد رحمهما الله « 4 » اين است كه به شخص ، صد تازيانه زده شود . 3 - قول امام راحل رحمه الله نيز به تعيين نود و نه تازيانه است ؛ البته بنا بر احتياط واجب . دليل قول مشهور متأخّرين بنا بر نظر مشهور ، حاكم شرع مخيّر است بين عدد سى تا نود و نه ، هر عددى را كه مصلحت مىبيند ، انتخاب كند . ريشه‌ى اين نظر ، جمع بين دو روايت زير است : 1 - وعنه ، عن القاسم بن محمّد ، عن عبدالصّمد بن بشير ، عن سليمان بن هلال ، قال : سأل بعض أصحابنا أبا عبداللَّه عليه السلام ، فقال : جعلت فداك الرَّجل ينام مع الرَّجل في لحاف واحد ، فقال ذوا محرم ؟ فقال : لا ، قال : من ضرورة ؟ قال : لا ، قال : يضربان ثلاثين سوطاً ثلاثين سوطاً . . . . « 5 » فقه الحديث : بعضى از اصحاب از امام صادق عليه السلام پرسيد : مردى با مرد ديگرى در يك لحاف مىخوابند ، حكمش چيست ؟ امام عليه السلام فرمود : محرم يكديگرند ؟ گفت : نه ، فرمود : ضرورتى اقتضا كرده و رواندازشان منحصر در يك لحاف و هوا سرد بوده است ؟ گفت : نه .

--> ( 1 ) . النهاية في مجرّد الفقه والفتوى ، ص 705 . ( 2 ) . السرائر ، ج 3 ، ص 460 . ( 3 ) . المقنع ، ص 433 . ( 4 ) . مختلف الشيعة ، ج 9 ، ص 193 ، مسأله 50 . ( 5 ) . وسائل الشيعة ، ج 18 ، ص 367 ، باب 10 از ابواب حدّ زنا ، ح 21 .