[ حكم اجتماع مكلّفين مجرّدين تحت إزار واحد وتقبيل غلامٍ أو . . . بشهوة ] [ مسألة 7 - المجتمعان تحت إزار واحد يعزّران إذا كانا مجرّدين و لم يكن بينهما رحم ولا تقتضي ذلك ضرورة ، والتعزير به نظر الحاكم ، والأحوط في المقام الحدّ إلّاسوطاً . و كذا يعزّر من قبّل غلاماً بشهوة بل أو رجلًا أو امرأة صغيرة أو كبيرة . ] حكم همخوابگى دو مرد زير يك لحاف و بوسيدن كودك و . . . به شهوت اين مسأله دو فرع دارد : 1 - هرگاه دو مكلّفى زير يك پوشش در حالى كه عريان و برهنه باشد ، اجتماع كنند - مقصود پوشيده شدن تمام بدن نيست ، بلكه پوشيده بودن قسمت پايين بدن است ؛ به همين دليل به « ازار » تعبير كرده‌اند . هم‌چنين عنوان « مجتمعان » سه فرد ( دو مذكّر ، دو مؤنّث ، مذكّر و مونّث ) را شامل مىشود . - بايد تعزير گردند . اين حكم در صورتى است كه با يكديگر خويشاوند نباشند ؛ مثل پدر و پسر يا دو برادر و امثال آن . و ضرورتى نيز وجود نداشته باشد ؛ مثلًا لحاف منحصر به فرد باشد و شلوارى هم كه ساتر عورت باشد ، نداشته باشند . مقدار تعزير به تشخيص و نظر حاكم است ؛ هر مقدارى كه او اختيار كند ؛ ليكن احتياطِ - به نظر مىرسد احتياط وجوبى باشد ، زيرا ابتدا به صورت كلّى فرموده و پس از آن احتياط مىكند ؛ و اين بيان‌گر تخصيص آن ضابطه است - در مقام ، اختيار نود و نه تازيانه است . 2 - كسى كه كودك يا مرد يا زنى را به شهوت ببوسد ، صغير باشند يا كبير ، بايد تعزير گردد . فرع اوّل : تعزير هم‌خوابگان از آن‌جا كه عنوان « المجتمعان » ، كلّى و داراى سه مصداق است ، بايد هر يك از مصاديق را جداگانه مطرح كرد ؛ لذا ، امام راحل رحمه الله بحث اجتماع مرد و زن را در باب زنا آوردند ؛ زيرا ، با آن باب تناسب داشت . و بحث از اجتماع دو زن را به سبب تناسب در باب مساحقه