على بن ابى حمزه بطائنى از ابى عبد اللّه مؤمن از اسحاق بن عمّار مىرسانند ، امّا در طريقشان به حسن بن على اختلاف دارند . متن روايت بنا بر نقل كافى چنين است : عَنْ إِسْحَاق بْنِ عَمَّارٍ ، قَالَ : قُلْتُ لأَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام الزِّنَى أَشَرُّ أَوْ شُرْبُ الْخَمْرِ ، وَكَيْفَ صَارَ فِي الْخَمْرِ ثَمَانِينَ وَ فِي الزِّنَى مِائَةً ؟ فَقَالَ : يَا إِسْحَاقُ الْحَدُّ وَاحِدٌ وَلَكِنْ زِيدَ هَذَا لِتَضْيِيعِهِ النُّطْفَةَ وَلِوَضْعِهِ إِيَّاهَا فِي غَيْرِ مَوْضِعِهَا الَّذِى أَمَرَهُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ بِهِ « 1 » . اسحاق بن عمار مىگويد : از امام صادق عليه السلام سؤال كردم : زنا بدتر است يا شرب خمر ؟ و چرا در شرب خمر 80 تازيانه و در زنا 100 تازيانه حد قرار داده شده است ؟ حضرت فرمود : حد اين دو يكى است ، زنا و شرب خمر هر دو حدشان 80 عدد است ، اما در زنا 20 عدد اضافه شده چون تضييع نطفه مىكند ، و چون اين ماء را در غير از موضعى كه خدا امر كرده قرار مىدهد . تقريب استدلال به روايت در مورد مدلول اين روايت دو مطلب مطرح است . مطلب اول : آيا ذيل روايت در صدد بيان دو محرّم است ، يكى تضييع النطفة ، و ديگرى قرار دادن نطفه در محلّ حرام ؟ در پاسخ به اين سؤال مىگوييم : ظاهر روايت آن است كه عبارت :

--> ( 1 ) . تخريج روايت در صفحهء قبل ، پاورقى 1 آمده است .