ب . مقصود از استقرار نطفه چيست ؟ از دو منظر مىتوان به ارتباط جنسى زن و مرد بيگانه توجه نمود : اوّل : نزديكى و مقاربت آنها با يكديگر است . در اينجا مقاربت از روى زنا ، گاهى همراه با قرار دادن نطفه در رحم زن است و گاهى شخص زانى صرفاً دخول مىكند و نطفه را در رحم زن قرار نمىدهد . در اين فرض خواه نطفه را در رحم زن قرار بدهد يا ندهد ، زنا محسوب مىشود . دوّم : قرار دادن منى در رحم زن بيگانه . در اين فرض مقاربت و نزديكى زنا كننده را مورد نظر و توجّه قرار نداده‌ايم ، بلكه توجّه خود را به قراردادن نطفه در رحم زن ، خواه ناشى از نزديكى و دخول باشد ، يا به هر وسيلهء ديگر ، معطوف كرده‌ايم . پر واضح است كه ميان فرض اول و دوم ، عموم و خصوص من وجه است . از سويى بعيد است بتوانيم بر استقرار نطفه كه ناشى از دخول نيست ، عنوان « زنا » را اطلاق كنيم . در واقع آنجا كه بخواهيم دربارهء ميزان معصيت و گناه قراردادن نطفه در رحم زن اجنبيّه و ولد زنا درست كردن ، سخن بگوييم ، ديگر فرقى نمىكند كه اين نطفه گذارى ، ناشى از نزديكى و دخول باشد يا بدون آن ، مانند آن كه مردى ، منى خود را با وسيله‌اى ، در رحم زن بيگانه قرار دهد و موجب تكوين فرزندى از زنا در رحم او شود . اين روايت نيز در صدد بيان زنا و مقاربت از حرام و گناه و معصيت آن نيست ؛ چه گناه و معصيت زنا براى همهء افراد واضح و مبرهن است و