از حضرت صادق عليه السلام دربارهء خضخضه - يا استمناء - سؤال شد ، آن حضرت فرمودند : گناه بزرگى است كه خداوند در كتابش از آن نهى كرده است . كسى كه چنين مىكند ، گويا با خودش مقاربت كرده است و اگر تو حقيقت آنچه را چنين شخصى انجام مىدهد مىدانستى ، هرگز با او هم غذا نمىشدى . سؤال كننده مىگويد : براى من اين مطلب را از كتاب خدا بيان فرماييد ( كه در كدام آيه است ) . حضرت فرمودند : قول خداوند متعال كه مىفرمايد : فمن ابتغى وراء ذلك فاولئك هم العادون ، و اين كار از جملهء ما وراء ذلك است . . . . تا انتهاى روايت كه مربوط به بحث ما نيست . شاهد ما صدر روايت است كه بعد از آنكه امام عليه السلام فرمود : خداوند نيز در كتابش از آن نهى كرده است ، راوى با تيز بينى كه دارد ، از حضرت محل اين مطلب را در كتاب خدا جويا مىشود ، كه آن حضرت به آيهء مورد بحث اشاره مىفرمايد و استمناء را از جمله مصاديق استفادهء مرد از فرج خود در غير همسر و كنيز قلمداد مىكند . بدين ترتيب و با مناطى كه حضرت در اين روايت معرفى مىكند ، لواط و تفخيذ و مانند آن نيز از مصاديق « فمن ابتغى وراء ذلك » است ، و بر اساس قاعدهء اشتراك ، مساحقه - يعنى همجنس بازى زن با زن - نيز همينطور است . تا آنجا كه مىتوانيم بگوييم با همان بيانى كه دربارهء قاعدهء اشتراك داشتيم ، شامل محلّ بحث ما نيز خواهد شد ، يعنى اينكه